Αυτή είναι η εποχή μας, σε αυτήν την εποχή μας έτυχε να δουλέψουμε και με αυτές τις συνθήκες θα θριαμβεύσουμε


Το καλοκαίρι που μόλις πέρασε η Ελληνική ιστιοπλοΐα κατάφερε, μέσα στο γενικό κλίμα παρακμής που κυριαρχεί, να προσηλωθεί στο στόχο της και να φέρει μερικά εξαιρετικά αποτελέσματα. 
Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικές από τις συμμετοχές και τα αποτελέσματα με κίνδυνο πάντα να παραβλέψω κάτι σημαντικό, αλλά είπαμε είναι και πολλές οι επιτυχίες...
Η καλύτερη Ελληνική ομάδα προσπάθησε να κερδίσει το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα J24
στην Ιρλανδία, η ομάδα Αταλάντη συμμετείχε για πρώτη φορά αντιπροσωπεύοντας την Ελλάδα στο Nations Cup, ο Βύρωνας Κοκκαλάνης κέρδισε το Αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα RS:X για 2η συνεχόμενη χρονιά, οι βετεράνοι στα Finn έκαναν πολύ καλή εμφάνιση με τον Δαβουρλή να τερματίζει 4ος, στους Βαλκανικούς αγώνες η Ελληνική ομάδα διέπρεψε, στις αρχές του καλοκαιριού στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ολυμπιακών κατηγοριών στο Ελσίνκι επίσης η Ελληνική ομάδα ήταν μέσα στις πρωταγωνίστριες, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα optimist τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια είχαμε επιτυχίες, οι αδελφοί Καββά κέρδισαν το χρυσό στο Ευρωπαϊκό 420, η Νάνσυ Φακίδη κέρδισε το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Laser 4.7 και βγήκε 7η στο Παγκόσμιο, οι Παπουτσόγλου - Ορφανός βγήκαν 5οι στο Παγκόσμιο Νέων 470 και στο ίδιο πρωτάθλημα οι Τσάμης - Κούνας 8οι.
Και φυσικά την καταπληκτική εικόνα της Ελληνικής ιστιοπλοΐας ολοκλήρωσαν τα δυο πληρώματα του Tornado, οι Πασχαλίδης - Τριγκώνης με την 1η θέση στο Παγκόσμιο Tornado, την 1η θέση στο Ευρωπαϊκό Tornado (για 4η συνεχόμενη χρονιά) και οι Μαύρος - Ταγαρόπουλος με την 4η θέση στο Παγκόσμιο και την 3η στο Ευρωπαϊκό.
Τέλος η συμμετοχή των
Πασχαλίδη - Τριγκώνη για πρώτη φορά σε επίσημο αγώνα του America's Cup είναι μια ακόμα απόδειξη για την επιτυχία της Ελληνικής ιστιοπλοΐας όταν αντιμετωπίζει τα πράγματα με επαγγελματισμό και εξωστρέφεια. Οι επιτυχίες είναι ακόμα πολλές σε διεθνείς αγώνες με πολλές θέσεις μέσα στο βάθρο και ας με συγχωρέσουν όσοι δεν τους ανέφερα, αλλά εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να πετύχεις μεγάλες διεθνείς επιτυχίες ακόμα και αν όλα πάνε καλά και υπάρχει κλίμα ασφάλειας και προόδου γύρω σου, πόσο δύσκολο είναι να πετύχεις αυτούς τους στόχους με τις συνθήκες στη χώρα μας είναι μάλλον δύσκολο και για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές να μας το περιγράψουν. 
Τα παιδιά που προσπάθησαν και πέτυχαν τους στόχους τους δεν διάλεξαν την άρνηση, την αγανάκτηση, τις ατελέσφορες καταγγελίες και την γκρίνια, διάλεξαν να εκμεταλλευτούν τον χρόνο τους και να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, ακόμα και αν δεν είχαν να περιμένουν κανένα άμεσο οικονομικό όφελος, όλα αυτά έγιναν χωρίς να πάρουν φράγκο και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις έγιναν και με την πολιτεία να είναι απέναντι, αντί για δίπλα τους.
Αυτή είναι η εποχή μας, σε αυτήν την εποχή μας έτυχε να δουλέψουμε και με αυτές τις συνθήκες θα θριαμβεύσουμε.
Την ώρα που η Ελλάδα αυτοκτονεί, υπάρχουν στο αθλητισμό, αλλά και στην τέχνη, δείτε το αντίστοιχο παράδειγμα του Λάνθιμου και του Ευθύμη Φιλίππου που πήραν το βραβείο σεναρίου στην Βενετία με τις ¨Άλπεις¨... μονάδες που δείχνουν ποια είναι η σωστή αντιμετώπιση των πραγμάτων.
Σε εποχές μεγάλης κρίσης, δείτε την Ελλάδα του σήμερα, οι άνθρωποι στρέφονται είτε στην μιζέρια και βαλτώνουν, είτε στην δυναμικότερη προσπάθεια να βγουν από τον φαύλο κύκλο και πετυχαίνουν.
Ποιο δρόμο θα διαλέξει καθένας να ακολουθήσει είναι αποτέλεσμα της κουλτούρας και του ψυχισμού του.
Διαλέγεις να είσαι δημιουργικός; ή διαλέγεις να είσαι αυτοκαταστροφικός; Πρωτίστως για τον εαυτό σου και κατόπιν για την κοινωνία σου.
Ο ένας δρόμος είναι εύκολος το μόνο που έχεις να κάνεις είναι γκρινιάζεις στείρα για το δράμα της κατάστασης σου, να περιμένεις τον "από μηχανής θεό" να έρθει και να σε σώσει και να κατηγορείς και να περιγελάς όσους όντως προσπαθούν να προκόψουν. 
Ο άλλος δρόμος είναι δύσκολος, χρειάζεται μεγάλο κόπο, πολλές θυσίες και ίσως και πολύ μοναξιά.
Είναι ευκολότερο να απαξιώνουμε τα πάντα με την ίδια ευκολία που η ίδια η κοινωνία μας έχει απαξιώσει τις ζωές μας... και είναι όμως δύσκολο, ίσως και λάθος, να κατακρίνω όσους, ο καθένας για τους λόγους του, το κάνει... Αλλά δεν μπορώ να μην θαυμάζω όσους αντιστέκονται δημιουργικά στον ωχαδερφισμό, προσπαθούν, και τελικά περνάνε την πίστα και πάνε παρακάτω. Θαυμάζω εκείνους που κάνουν κάτι θετικό και χρήσιμο για τον εαυτό τους, αυτή η στάση είναι ωφέλιμη για τους ίδιους, αλλά στην τελική και για την κοινωνία.
Λέμε πολλά και κάνουμε λίγα... Πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι πλέον πρέπει να δούμε πράγματα να γίνονται... και όσοι έχουν μυαλό και δυνάμεις να κάνουν πράγματα έχουν και ευθύνη να δημιουργήσουν.
Αγανάκτηση έχουμε όλοι, αλλά στην τελική ότι μας αξίζει παίρνουμε, όσοι διαφωνούν με αυτό και πιστεύουν ότι αξίζουν παραπάνω... και κάνουν κάτι δημιουργικό για το αποδείξουν, αξίζουν τον θαυμασμό μας.
Αυτή είναι η εποχή μας, σε αυτήν την εποχή μας έτυχε να δουλέψουμε και με αυτές τις συνθήκες θα θριαμβεύσουμε Αυτή είναι η εποχή μας, σε αυτήν την εποχή μας έτυχε να δουλέψουμε και με αυτές τις συνθήκες θα θριαμβεύσουμε Reviewed by Panos Douros on Monday, September 26, 2011 Rating: 5

No comments:

istioselida.com. Powered by Blogger.