Ken Read: "Κάναμε αγώνα. Είναι ωραία να αγωνίζεσαι, μετά, ξαφνικά, αγωνιζόμασταν να επιζήσουμε"

Όταν το άλμπουρο του Puma έσπασε σε τρία κομμάτια στη μέση του πουθενά, σταμάτησε ο αγώνας του Puma Ocean Racing, και άρχιζε ο αγώνας στο μυαλό του Ken Read. 
Amory Ross/PUMA Ocean Racing/Volvo Ocean Race
Η ομάδα του είχε περιορισμένα καύσιμα, τρόφιμα και νερό και ήταν εκατοντάδες μίλια από την κοντινότερη στεριά, χωρίς κανένα σχέδιο δράσης.
Μέσα στις επόμενες ώρες υπήρχε πλάνο. Με την βοήθεια της ομάδας της στεριάς το πλήρωμα ξεκίνησε να φέρει σε πέρας ένα περίπλοκο σχέδιο ώστε να πάει το σκάφος στο Cape Town εγκαίρως.
"Το αναπληρωματικό κατάρτι μεταφέρεται ήδη από τις ΗΠΑ στο Κέιπ Τάουν. Θα πρέπει να πάμε το σκάφος το ταχύτερο και να τριμάρουμε το νέο κατάρτι για να είμαστε έτοιμοι για το in port race και το 2ο σκέλος. Τι μπορεί να πάει λάθος...;" αναρωτιέται ο Ken Read.
Και συνεχίζει:
"Μου πήρε πολύ καιρό για να φτάσω σε αυτό το συμπέρασμα, αλλά δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να περιμένεις σε ένα τέτοιο αγώνα. Εχτές ήταν η επιβεβαίωση.
Η μέρα ξεκίνησε απλά ο αέρας γέμιζε από τα βορειοανατολικά και ήταν μια ωραία βόλτα με 20-25 κόμβους αέρα και κάναμε περίπου 20 κόμβους ταχύτητα. Κοιτάζαμε το λογισμικό και είχαμε άλλες 5 μέρες και κάτι για το τέρμα, ψάχναμε να δούμε πότε θα την ¨πέφταμε¨ στο Telefonica. 
Amory Ross/PUMA Ocean Racing/Volvo Ocean Race
Κάναμε αγώνα. Είναι ωραία να αγωνίζεσαι.
Μετά, ξαφνικά, αγωνιζόμασταν να επιζήσουμε.


Ήμουν στο κατάστρωμα για κανα δυο ώρες και τρίμαρα τη μαΐστρα για τον Kelvin, η νέα βάρδια ήρθε ο Jono πήρε τη μαΐστρα και ο Tony το τιμόνι. Το σκάφος πετούσε, μας άρεσε η θέση μας και όλα ήταν καλά. Όλο το πρωί μουδάραμε, ξεμουδάραμε και ξαναμουδάραμε.
Περίπου 10 λεπτά μετά που κατέβηκα κάτω, η βάρδια στο κατάστρωμα, ζήτησε βοήθεια για να πάρει μούδα ξανά, ο Tom Addis φόρεσε τη στολή του και είπε ότι πάει να βοηθήσει.
Τρία λεπτά μετά είχαν πάρει μούδα, και πετάγαμε ξανά, μετά ο κόσμος μας γκρεμίστηκε.
Το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόμουνα εκείνη τη μέρα είναι ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με το άλμπουρο μας. Το σκάφος είχε δοκιμαστεί σκληρά και έχει φτιαχτεί για να πιέζεται και το πιέζαμε. Όχι εκτός ελέγχου, αλλά σίγουρα πιέζαμε. 

Amory Ross/PUMA Ocean Racing/Volvo Ocean Race
Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι έγινε με το άλμπουρο, οι πιθανότητες είναι να φταίει κάτι μικρό ίσως κάποιο πρόσθετο να μας πρόδωσε στη χειρότερη στιγμή. Έτσι γίνετε συνήθως.
Ελπίζω για το καλό όλων μας να βρούμε τι έφταιξε γιατί και το άλλο άλμπουρο μας είναι ακριβώς ίδιο και θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι δεν θα ξανασυμβεί.
Όταν είσαι 2500νμ από εκεί που θέλεις να πας, έχεις ένα 15ποδο πράμα για κατάρτι και ένα φλόκο θυέλλης για πανί και κάνεις 2,8 κόμβους και αναρωτιέσαι πότε θα τελειώσει το φαγητό και πως να διαθέσεις το ελάχιστο καύσιμο που έχεις στο σκάφος... είναι η ώρα που θέλεις να ακούσεις ένα φίλο σου.
Στις μέρες μας είναι εύκολη η επικοινωνία, απλώς καλείς όποιον θες σαν να είσαι στο αυτοκίνητο σου και πας σπίτι σου... απλώς είναι λίγο πιο ακριβή η κλήση.
Τα τηλεφωνήματα στα κεντρικά και στον χορηγό μας και χάρις στην εκπληκτική ομάδα μας ένα σχέδιο δράσης καταρτίστηκε.
Ακούστηκαν πολλές ιδέες, και προσπαθούσαμε να σκεφτούμε με καθαρό μυαλό γιατί είμασταν στην μέση του πουθενά και μας τελειώνει το νερό και το φαγητό και θέλουμε να αισθανθούμε λίγο άνθρωποι... και όχι να παρασερνόμαστε προς το Νότο χωρίς ελπίδα να φτάσουμε εκεί στο άμεσο μέλλον. 
Οπότε να τι αποφασίσαμε...
Περίπου στις 18:00 GMT το απόγευμα το πλοίο
Zim Monaco θα έρθει εκεί που θα είμαστε και θα μας δώσει 450 λίτρα πετρέλαιο. Με αυτό μπορούμε να κάνουμε νερό και επίσης να βάλουμε μηχανή προς τον προορισμό μας, που είναι το όμορφο νησί Tristan da Cuhna!Ναι ακριβώς, το Νησί του Τριστάνου. Η κόρη μου, Tory, μου έστειλε ένα φανταστικό μαιλ και μου λέει ότι το νησί έχει 275 κάτοικους και ουσιαστικά είναι ένα κομμάτι λάβας που εξέχει στη μέση του Ατλαντικού και έχει μόνο 6,5 μίλια πλάτος. Είναι η κοντινότερη στεριά που μπορούμε να εφοδιαστούμε και να συνεχίσουμε το σχέδιο μας. Δεν έχει αεροδρόμιο και ο μοναδικός τρόπος να πας εκεί είναι με καράβι. 
Amory Ross/PUMA Ocean Racing/Volvo Ocean Race
Εκεί στο νησί, προγραμματίζουμε να μας συναντήσει ένα πλοίο με γερανό που έχει ήδη ξεκινήσει από το Cape Town και θα μεταφέρει το σκάφος μας πίσω στο Cape Town.
Και όλα αυτά θα πρέπει να γίνουν στον ωκεανό γιατί το λιμάνι του νησιού είναι πολύ ρηχό και δεν μπορούμε να μπούμε...
Στο πλοίο θα υπάρχει ένα 20ποσο κοντέινερ με ότι εξοπλισμό θα χρειαστεί για να συναρμολογήσουμε ξανά το σκάφος μας... γιατί και εμείς θα γυρίσουμε με αυτό το καράβι και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού θα κάνουμε τις δουλειές που πρέπει να γίνουν.
Παράλληλα το κατάρτι είναι καθόδων από τις ΗΠΑ και θα συναντηθούμε στο Cape Town για να το στήσουμε και ετοιμαστούμε κατάλληλα για τη συνέχεια.

Τι μπορεί να πάει στραβά; Τα πάντα.

Θα πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα; Σίγουρα όχι.
Θα τα καταφέρουμε; Γιατί όχι.

Θα σας κρατάμε ενήμερους και ο Amo θα έχει και την κάμερα του ανοικτή να καταγράψει όλη αυτή τη φρενίτιδα. Μείνετε συντονισμένοι και μην εκπλαγείτε αν μας δείτε στην εκκίνηση στο Cape Town. Αυτό άλλωστε κρατάει και το πλήρωμα του Puma λογικό αυτή τη στιγμή.
Αυτό και η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δε ξέρεις τι μπορεί να φέρει το αύριο. 


Kenny
Ken Read: "Κάναμε αγώνα. Είναι ωραία να αγωνίζεσαι, μετά, ξαφνικά, αγωνιζόμασταν να επιζήσουμε" Ken Read: "Κάναμε αγώνα. Είναι ωραία να αγωνίζεσαι, μετά, ξαφνικά, αγωνιζόμασταν να επιζήσουμε" Reviewed by Panos Douros on Wednesday, November 23, 2011 Rating: 5

No comments:

istioselida.com. Powered by Blogger.