Ο αγώνας μέσα στον αγώνα...

Ο αγώνας τελείωσε πριν από μερικές μέρες για τις ομάδες που δεν είχαν εγκαταλείψει και πλέον είναι ασφαλείς στο λιμάνι, και με αρκετό χρόνο στη διάθεση τους πρώτον να ξεκουράσουν τα πληρώματα τους και δεύτερον να επαναφέρουν τα σκάφη τους στην αρχική τους κατάσταση.  
Team Sanya arrive in Cape Town after retiring from leg 1
due to severe damage.
(Photo Credit must read: IAN ROMAN/Volvo Ocean Race)
Για τις τρεις ομάδες που εγκατέλειψαν μπορεί ο ιστιοπλοικός αγώνας να τελείωσε νωρίτερα, αλλά ο αγώνας τους να προλάβουν την επόμενη εκκίνηση είναι ζωντανός και είναι και δύσκολος.
Τα δυο από τα τρία πληγωμένα σκάφη του Volvo Ocean Race είναι ήδη στο Cape Town και το τρίτο το Puma είναι ακόμα στο Tristan da Cunha και περιμένει σήμερα να φορτωθεί στο πλοίο που θα το μεταφέρει και αυτό στο Cape Town.
Η Team Sanya μετά την εγκατάλειψη της, λόγω σοβαρή ζημιάς στο 1ο σκέλος, είναι ήδη στο Cape Town και χτίζει τη νέα πλώρη που θα χρησιμοποιήσει για να αντικαταστήσει την σπασμένη.
Russell Bowler, Vice President of
Farr Yacht Design.
(Photo Credit must read: IAN ROMAN/VOR)
Volvo Ocean Race Haul-out Area in Cape Town
(Photo Credit Must Read: PAUL TODD/VOR)
Το νέο κομμάτι έχει ήδη φτιαχτεί, μάλιστα φτιαχνόταν όλη τη διάρκεια της μεταφοράς του σκάφους από τη Μεσόγειο στην Νότιο Αφρική, και πλέον είναι έτοιμοι τις επόμενες μέρες να το κολλήσουν στο σκάφος.
Ο στόχος της ομάδας είναι να έχει το σκάφος στο νερό ως τις 6 Δεκέμβρη και να είναι πλήρως έτοιμοι στις 10 Δεκέμβρη που είναι το inport race.


Αντίστοιχο πρόγραμμα έχει και το Abu Dhabi που έχασε το άλμπουρο του τη πρώτη βραδιά του αγώνα και εγκατέλειψε νωρίς. Το σκάφος έφθασε στο Cape Town την Τετάρτη και είναι σε καλή κατάσταση, αν εξαιρέσεις το κατάρτι του, και έπεσε αμέσως στο νερό και μεταφέρθηκε από το εμπορικό λιμάνι στη βάση της ομάδας.

Abu Dhabi Ocean Racing arrives on a ship
in Cape Town
(Photo Credit Must Read: PAUL TODD/VOR)
"Το σκάφος είναι σε καλή κατάσταση, παρόλο που δεν φανταζόμασταν έτσι την άφιξη μας στο Cape Town... Μας πήρε πολύ χρόνο και προσπάθεια για να οργανώσουμε όλη αυτήν την μεταφορά. Έχουμε ακόμα μια σημαντική δουλειά... να εγκαταστήσουμε το κατάρτι μας και να βρούμε και το τι έφταιξε με το πρώτο.
Τώρα είμαστε στα χέρια της Future Fibres, θα μας πάρει πέντε μέρες να στήσουμε το νέο άλμπουρο και θα είμαστε έτοιμοι στις 6 Δεκέμβρη και στο νερό στις 7.
Είμαι αισιόδοξος, τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ χειρότερα, δείτε το Puma και τις ατυχίες που τους έχουν συμβεί... Κάθε ομάδα θα έχει ατυχίες στον αγώνα, και θα πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε καλά και γρήγορα, προς το παρόν έχουμε κάνει πολύ καλή δουλειά."

Puma Ocean Racing powered by BERG mast arriving in Johannesburg.
(Credit must read: Marc Bow/Volvo Ocean Race)
Το Puma Ocean Racing σήμερα περιμένει την άφιξη του φορτηγού πλοίου στο νησί και θα φορτώσουν το σκάφος τους (μάλλον θα πρέπει να είναι στιγμές αγωνίας για το πλήρωμα να προσπαθεί στην ανοικτή θάλασσα να φορτώσει ένα Volvo Open 70 πάνω σε ένα φορτηγό...) άμεσα για να ξεκινήσουν το ταξίδι για το Cape Town.


Ο Ken Read, περιγράφει γλαφυρά το σχέδιο τους για να ανεβάσουν το σκάφος τους στο φορτηγό, αλλά και αποχαιρετά με ωραίο τρόπο τους κατοίκους του πιο απομονωμένου νησιού του πλανήτη μας.


"It appears that our ship will be arriving today (Friday) about noon time. Perfect timing, we hope – enough time so we can get prepared during daylight, load during daylight and be off. Knock on wood, everything goes without a hitch.
But of course, as with everything that we have done over the past, lets say 5 years, nothing comes without risk. Our friend or foe will certainly be the weather. It is forecast to get windier as the day goes on, but the big one is the ocean swell. How big will the swells be?
We have certainly been thinking about the loading of the boat for over a week now, and I think we have a plan. Obviously a wave going past the boat at the wrong time creates a very good chance of breaking something if the boat suddenly violently jerks on the cranes lifting cable. We are very wary of this and are coming up with a system that will serve as a bit of a shock absorber for the lift. Fortunately, our Tristan friends are going to assist with two of their RIBs which can help position PUMA’s Mar Mostro and help create this shock absorber. It all has to work perfectly. Fingers crossed.
I know Amory has been sending photos and video and blogs of our activities here on the island. It has been nothing short of an amazing experience. We have had time to acclimate into island life. We have seen first hand how this group of people on the island live off the land and the sea, as well as off of periodic shipments coming from South Africa.
We have seen industry (lobster) and culture. We have spoken to kids and adults alike. We now appreciate the access we have to basic communication when on the mainland more than ever. Cell phones are a non-entity here. The internet café’s three computers get you emails at their own pace.

And don’t even think about downloading an attachment no matter how small. Community communication happens with pieces of paper posted in certain key locations around the town.
I was sitting in the internet café alongside Brad yesterday getting our emails when all of a sudden a cow walked up to the narrow front door and stuck in her head. After looking around, she backed out and walked away. Brad suggested she was checking to see if a computer was free (which it wasn’t) to check her Facebook page. Welcome to Tristan.
Our team has really fallen for this place and its people. They have been nothing short of exceptional hosts. We owe them more than we could ever repay. They have given us hope as well as comfort in pretty trying times.
One thing that has really stuck out is the fact that they have very strict rules and abide by them without exception. It is what makes this place tick, I would imagine. It would be easy to simply have loose rules and much more of an anarchistic society given what they have to work with and the small number of people. But they don’t, and they stick to their governing authorities and rules and it solidifies a society that simply works.
To say thank you and goodbye to Tristan da Cunha will be difficult. It will be a bittersweet moment – a moment in time that we have been looking forward to because it means that we are off to hopefully rejoin the race that we are meant to be in. But, it will also mean saying goodbye to our new amazing friends most likely forever. But you never really know. Hope is a strange bedfellow. Hope that we can stay on schedule, and hope that someday our paths will cross again with some or all of Tristan’s wonderful population.
Thank you friends. May your cows get fat and your lobsters be plentiful. And, may your internet get speedy, but your culture never change.

-- Kenny"
Ο αγώνας μέσα στον αγώνα... Ο αγώνας μέσα στον αγώνα... Reviewed by Panos Douros on Friday, December 02, 2011 Rating: 5

No comments:

istioselida.com. Powered by Blogger.