Sabah el kheer... 4 μέρες στο Abu Dhabi

Από το ταξίδι στο Abu Dhabi έχω μαζέψει πολύ υλικό, τόσο φωτογραφίες όσο και συνεντεύξεις από μερικούς από τους πρωταγωνιστές, αλλά και πολλές ταξιδιωτικές εμπειρίες...
Και για να απαντήσω σε μερικά μηνύματα που λαμβάνω φυσικά θα πω περισσότερα για το ταξίδι και το πως ήταν εκεί, αλλά έχω ένα πρόβλημα...
Το πρόβλημα είναι πως το οργανώνεις όλο αυτό το υλικό και στην περίπτωση μου ειδικά πως απομαγνητοφωνείς τις συνεντεύξεις... είναι πολύ χρονοβόρα διαδικασία και ο χρόνος είναι κάτι που δεν περισσεύει.
Όσον αφορά τις φωτογραφίες από το ταξίδι τα πράγματα είναι πιο εύκολα, πολλές από τις φωτογραφίες που τράβηξα εγώ μπορείτε να τις δείτε στην σελίδα στο facebook.com/istioselida και φυσικά περισσότερο και καλύτερο υλικό μπορείτε να το δείτε στο site του Νίκου Αλευρομύτη www.alen.gr.

Για να το λύσω λοιπόν το πρόβλημα μου... θα κάνω το προφανές, αλλά συνάμα και απλό...
θα κάνω ένα χρονικό του ταξιδιού που θα περιγράφω το τι έγινε και το πως ήταν από την ώρα που ξεκινήσαμε ως την στιγμή που επιστρέψαμε.
Θα ασχοληθώ μόνο με τα του VOR και δεν θα σταθώ καθόλου σε ταξιδιωτικές εμπειρίες από το Εμιράτο του Abu Dhabi (και αυτό θα γίνει, αλλά είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο...).
Μέσα στην περιγραφή αυτή δεν θα εντάξω τις συνομιλίες που είχα με τους κυβερνήτες και τα πληρώματα των σκαφών θα τα διαβάσετε σε επόμενη ανάρτηση, οπότε θα καλύψω σε ένα μεγάλο βαθμό το είδαμε και το πως ήταν τα πράγματα σε μια τόσο μεγάλη διοργάνωση.
Για το πως προέκυψε και οργανώθηκε το ταξίδι το έχω ήδη αναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση μου οπότε ξεκινώ άμεσα με το χρονικό.

11.01.2012

Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Φθάσαμε στις 20:30 στο αεροδρόμιο του Abu Dhabi και σχετικά γρήγορα και χωρίς πολλά πολλά τελειώσαμε με τους ελέγχους και βγήκαμε από το κτίριο του αεροδρομίου με την ανάμνηση του ψοφώ-κρύου που έκανε όταν ξεκινήσαμε από το Ελ. Βενιζέλος... η πρώτη έκπληξη... ζέστη και υγρασία, ευτυχώς είχε ένα αεράκι και έκανε την ατμόσφαιρα ευχάριστη.
Αν και αυτό που σκεφτόμουν από μέσα μου δεν ήταν η ζέστη, αλλά το αν θα το κρατούσε ή αν θα το δυνάμωνε το αεράκι τις επόμενες μέρες που θα βλέπαμε τα σκάφη στη θάλασσα...
Εκεί μας περίμενε ο
Abdulla Al Shehhi (aka Speros... μη ρωτάτε περισσότερα) για να μας πάει στο ξενοδοχείο μας. Ο Abdulla είναι φίλος του Κωνσταντίνου Τσιγκαρά και μας βοήθησε πολύ κατά τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί.
Μόλις εγκατασταθήκαμε στο ξενοδοχείο, πάλι ο Abdulla (σας είπα μας κατά-υποχρέωσε με τη φιλοξενία του) μας πήγε για ένα ωραίο δείπνο και βόλτα στο νυχτερινό Abu Dhabi και κατόπιν για sisha (ναργιλέ) και τσάι (αλκοόλ ούτε για αστείο).

12.01.2012

Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Το επόμενο πρωί ήταν η μεγάλη μέρα, η πρώτη μας επαφή με το Volvo Ocean Race εκ του σύνεγγυς. Λίγο χαμένοι μέχρι να προσανατολιστούμε στο race village, ομολογουμένως ήταν και λίγο μπερδεμένη η διαρρύθμιση του, αλλού το accreditation και αλλού το press room, αλλά όλοι ήταν εξυπηρετικότατοι και διαθέσιμοι να σε βοηθήσουν όσο χρειαζόταν. 
Πραγματικά όλοι επαγγελματίες και μάλιστα έδειχναν να το απολαμβάνουν κιόλας! Πήραμε άμεσα τα πάσα μας, δημοσιογραφικά για εμένα και τον Κωνσταντίνο, και φωτογραφικό για τον Νίκο, και ξεκινήσαμε να κάνουμε μια αναγνωριστική βόλτα στο χωριό.
Ήταν ακόμα πρωί και κόσμο δεν είχε, είδαμε το τι είχε στηθεί και έμοιαζε τόσο μεγάλο και μακρινό από τα δικά μας δεδομένα. Πιο κάτω ήταν τα σκάφη αραγμένα, περίμεναν τα πληρώματά τους να τα ταλαιπωρήσουν λίγο ακόμα. Ήταν σα να σε τραβούσαν δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από πάνω τους, πως κοιτάς μια ωραία γυναίκα και σε καθηλώνει; κάτι τέτοιο, μόνο που εδώ δε μπορούσε κανείς να σε παρεξηγήσει, όση ώρα και να τα χάζευες. 

Και τα πέντε ήταν υπέροχα! Παρόμοια, αλλά όχι ίδια, το καθένα με τις ιδιαιτερότητες του και τα χρώματά του. 
Ποιο είναι το ομορφότερο; Ο καθένας μας διάλεξε και διαφορετικό (εγώ το Camper, o Κωνσταντίνος το Telefonica και ο Νίκος το Puma)...
Η ώρα περνούσε και άρχιζε να μαζεύεται κόσμος, τα πληρώματα σιγά σιγά ετοίμαζαν τα σκάφη για το ProAm Race που μερικοί τυχεροί θα είχαν την ευκαιρία να βιώσουν σχεδόν σε ρεαλιστικές συνθήκες τα Volvo Open 70. Ανάμεσα τους και ο Μάνος Ρούδας, τον συναντήσαμε λίγο πριν ανέβει στο σκάφος και φυσικά τον ζηλέψαμε... 

Για το proam δεν θα είχε media boats οπότε μετά την εξερεύνηση του χώρου γυρίσαμε στο press room για να κάνουμε και λίγη δουλειά και οργάνωση, άλλωστε σε μερικές ώρες θα γινόταν η συνέντευξη τύπου των κυβερνητών και μετά είχαμε κανονίσει κάποιες σύντομες συνεντεύξεις και έπρεπε να ετοιμαστούμε. 
Στις 16:00 ξεκίνησε η συνέντευξη, και οι έξι κυβερνήτες παρόντες, οι πέντε χαμογελαστοί ο ένας σκυθρωπός, φαντάζομαι δεν χρειάζεται να πω ποιος ήταν αυτός...
Απαντούσαν διεξοδικά σε όλες τις ερωτήσεις, αν και ο Nicholson μου έδινε την εντύπωση ότι δε ήταν εκεί (ίσως φταίει που δίπλα του ήταν ο Cammas ο οποίος έχει τρελαθεί να κάνει ενστάσεις στο Camper για τον πρότονο του...), για τον Sanderson τι να πω ήταν σε μαύρο χάλι... αν διαβάσατε την συνέντευξη που μας έδωσε η φράση του "
Αν δεν τα καταφέρουμε να πάμε στη Sanya...θα πρέπει να βρω ένα μέρος να κρυφτώ..." τα λέει όλα για την πίεση που δέχεται μετά από δυο συνεχόμενα αποτυχημένα σκέλη.
Μέσα στην αίθουσα ήταν καμιά 40αριά δημοσιογράφοι και πολλές κάμερες, σχεδόν όλα τα μεγάλα ιστιοπλοϊκά μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά ήταν εκεί, καθώς και δημοσιογράφοι και από μέσα εκτός ιστιοπλοΐας, είπαμε το γεγονός είναι μεγάλο και ενδιαφέρει πολύ κόσμο.
Με το που τέλειωσε η συνέντευξη τύπου όλοι έπεσαν πάνω στους 6 κυβερνήτες για δηλώσεις, πολλοί δημοσιογράφοι και από μεγάλα μέσα. Ο Ken Read και ο Chris Nicholson και ο Mike Sanderson εξαφανίστηκαν γρήγορα, αλλά ο Martinez, ο Walker και ο Cammas ήταν εκεί. 
Τι να κάνουμε να χωθούμε και εμείς; Χωθήκαμε τι είχαμε να χάσουμε πρώτον έπιασα τον Iker... μιλήσαμε ήταν απλός και δεκτικός και χάρηκε που μας μίλησε μάλιστα θυμήθηκε και τον Στέλιο Σωτηρίου που έτρεχαν 49er παλιά (Στέλιο εγώ τον κάλεσα στην Ελλάδα για διακοπές με τον Xavi, αν έρθουν αναλαμβάνεις :-) οκ;), τον Walker τον είχε αγκαζέ ο τύπος από το yachtingworld και δεν έλεγε να τελειώσει...
Έμενε ο Cammas που μέσω της αντιπροσωπείας της SLAM στην Ελλάδα (το Groupama φοράει SLAM) και της υπεύθυνης τύπου της Groupama είχαμε συνεννοηθεί να μας δώσει συνέντευξη. 
Βρίσκω την Solene, υπ. τύπου Groupama, και μου λέει να να περιμένω λίγο γιατί ο Franck μιλάει με έναν άλλο δημοσιογράφο..., μιλούσε με τον Μάνο, και να μην ρωτήσω τίποτα για το Jules Verne trophy. Θα πρέπει να έπαθαν από την Ελληνική αντιπροσωπεία... πανταχού παρούσα!
Όσο τον περίμενα άκουσε ένας τύπος ότι είμαστε από την Ελλάδα και ήθελε να πάρει από εμάς συνέντευξη, ήταν από την Le Monde και θα έκανε ένα άρθρο με θέμα την Ελληνική κατάσταση... τέτοια μεγαλεία, ευτυχώς το γλυτώσαμε αυτό. 
Μιλήσαμε τελικά και με τον Franck ο οποίος από κοντά είναι πιο κοντός από ότι στις φωτογραφίες, μου έδωσε την εντύπωση ότι είναι ένας μικρός Ναπολέοντας, αλλά είχε πολύ όρεξη και μας είπε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα.
Η μέρα είχε σχεδόν τελειώσει και όλοι είχαν φύγει ήμασταν από τους τελευταίους που ακόμα έγραφαν και ετοίμαζαν φωτογραφίες, σκεφτόμουνα ότι μια χαρά τα πήγαμε για πρώτη μέρα στο race village και παρόλη την απειρία από τέτοιες διοργανώσεις καταφέραμε να μιλήσουμε με 2 κυβερνήτες και να βγάλουμε μερικές εξαιρετικές φωτό (ο Νίκος δηλαδή).
Μια σύντομη βόλτα από το race village και ο πλέον ο κόσμος που ήταν εκεί ήταν εντυπωσιακός. Μικροί μεγάλοι είχαν κατακλύσει τους χώρους του χωριού, με τις παραδοσιακές του φορεσιές οι Εμιράτοι γνωρίζονταν με το VOR και ένα ωραίο πάρτι ξετυλιγόταν στην κεντρική σκηνή του χωριού με ζωντανή μουσική και χαρούμενα πρόσωπα.
Η μέρα τελείωσε με ακόμα μια νυχτερινή βόλτα, φαγητό, ναργιλέ και τσάι, στο Abu Dhabi μαζί με τον Νίκο, τον Κωνσταντίνο και το νέο μας φίλο τον Abdulla.

13.01.2012

Πρωινό ξύπνημα και σε 10 λεπτά με το ταξί ήμασταν στο Race Village. Σήμερα το μεγάλο γεγονός της μέρας είναι το Etihad Inport Race. Βαθμολογούμενος αγώνας και το εορταστικό κλίμα αν και υπήρχε σε όλους τους άλλους είχε φύγει από τα πρόσωπα των πληρωμάτων.
Κάθε βαθμός είναι σημαντικός και όλοι καίγονται για την νίκη. Ποιος θα νικούσε όμως; Εμείς θα το μαθαίναμε από πρώτο χέρι μιας και θα ήμασταν στη θάλασσα με τα media boats.
Μια γρήγορη βόλτα στο race village στο χώρο των σκαφών, σήμερα οι έλεγχοι ήταν πιο αυστηροί και δεν μας επέτρεψαν να πάμε πολύ κοντά. 
Οι ομάδες ετοίμαζαν τα σκάφη τους κουβάλαγαν πανιά και έλεγχαν τα συστήματα, δεν είχαμε και πολλά να κάνουμε εκεί οπότε αποφασίσαμε να γυρίσουμε στο press room να κάνουμε λίγο δουλειά, γιατί σε μερικές ώρες θα έπρεπε να βγούμε στη θάλασσα. 
Crowds gather in the Abu Dhabi Destination Village
(Credit: IAN ROMAN/Volvo Ocean Race)
Σήμερα από το πρωί είχε πολύ κόσμο και όλα τα περίπτερα ήταν γεμάτα, ειδικά αυτά που πούλαγαν δώρα και ρούχα από τις ομάδες και την διοργάνωση. Αν και η Groupama, η Camper και η Telefonica δεν είχαν περίπτερα για το κοινό (ίσως επειδή δεν έχουν αγορά στη συγκεκριμένη χώρα) στα υπόλοιπα περίπτερα για να αγοράσεις κάτι έπρεπε να περιμένεις αρκετή ώρα στην ουρά ... έτσι εξηγείται και γιατί όταν πήγα εγώ την επόμενη μέρα να πάρω κανά μπλουζάκι polo δεν υπήρχε τίποτα στο νούμερο μου, οι Άραβες είχαν σηκώσει ολόκληρα τα περίπτερα. Υποθέτω ότι στο Abu Dhabi το Puma store θα πρέπει να έκανε ρεκόρ πωλήσεων. 
Team Telefonica, skipper Iker Martinez from Spain prepares to ride a camel
through the Abu Dhabi Destination Village prior to the start of the
Etihad Airways In-Port Race (Credit: Marc Bow/Volvo Ocean Race)
Τέλος πάντων πίσω στην μέρα μας και με άψογη οργάνωση τα κορίτσια του media office μας χώρισαν στα 15!!! media boats. Ο Νίκος πήγε σε σκάφος αποκλειστικά για φωτογράφους και εγώ με τον Κωνσταντίνο σε σκάφος για δημοσιογράφους.
Κατά τη μια βγαίνουμε στη θάλασσα, η εκκίνηση ήταν στις 14:00 και τα πέντε σκάφη ήταν έξω και δοκίμαζαν πανιά και στίβο. Τον αγώνα τελικά τον κέρδισε το Abu Dhabi Ocean Racing και ήταν μια μεγάλη ανακούφιση για τον Ian Walker και το πλήρωμα του. Για τον inport race διαβάστε περισσότερα στην ανάρτηση που είχαμε κάνει τότε.
Το μόνο που θα αναφέρω ως εντυπωσιακό είναι το πόσο κοντά στα σκάφη του αγώνα επέτρεπαν στα media boats να πηγαίνουν, μερικές φορές τρόμαζα ότι θα είχαμε σοβαρό θέμα με κάποιο από αυτά, ακόμα και το δικό μας σκάφος που δεν ήταν για τους φωτογράφους έφτανε σε απόσταση μερικών μέτρων από τα αγωνιστικά!
Εξαιρετική εμπειρία να βλέπεις αυτές τις πολεμικές μηχανές να αγωνίζονται, αν και σε τέτοιον αγώνα ήταν φανερό ότι και τα σκάφη και ειδικά τα πληρώματα αγκομαχούσαν να αντεπεξέλθουν. Ευτυχώς για τα δεκαμελή πληρώματα που ο καιρός ήταν χαλαρός και τους άφηνε κάποια περιθώρια ανοχής στις κινήσεις τους.
Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Γυρίσαμε από τη θάλασσα μαυρισμένοι και ευχαριστημένοι για το ωραίο θέαμα, παρακολουθήσαμε μια πολύ ωραία απονομή για το inport μαζί με εκατοντάδες κόσμου και επιστρέψαμε στο press room για το κλείσιμο της μέρας. Κατεβάσαμε τις φωτογραφίες, γράψαμε κανά κειμενάκι, και ετοιμαστήκαμε να φύγουμε. 
Και ενώ είχα αρχίσει να μαζεύω τα πράγματα μου για να φεύγουμε και σκεφτόμουνα την ημέρα που είχαμε, μπαίνει στην αίθουσα ο Mike Sanderson και κάθεται σε μια γωνία μόνος του. Του μιλάς ή δεν του μιλάς;
Τώρα όσοι έχετε διαβάσει την προηγούμενη ανάρτηση μας ξέρετε τη συνέχεια... Όσοι δεν καταλαβαίνετε τι γίνετε πηγαίνετε σε αυτό το λινκ και θα διαβάσετε το τι μας είπε ο Mike Sanderson γιατί τελικά του μιλήσαμε... :-)
Κινδυνεύοντας να γίνω περισσότερο κουραστικός από όσο ήδη έχω γίνει... Η μέρα τελείωσε με ακόμα μια νυχτερινή βόλτα στο Marina Mall, φαγητό, ναργιλέ και τσάι, στο Abu Dhabi μαζί με τον Νίκο, τον Κωνσταντίνο και το νέο μας φίλο τον Abdulla.

14.01.2012
Σήμερα είναι η εκκίνηση του 3ου σκέλους. Το τσίρκο ετοιμάζεται να αφήσει το Abu Dhabi πίσω του και να μεταφερθεί στη Sanya, στην Κίνα.  
Crowds gather in the Abu Dhabi Destination Village
(Credit: IAN ROMAN/Volvo Ocean Race)
Από την προηγούμενη είχα μιλήσει με την media manager της Camper για δυο συνεντεύξεις που είχαμε κανονίσει από την Αθήνα, και περίμενα τηλέφωνο για το που και το πότε. Παράλληλα εντελώς τυχαία στις 13.01.2012 όπως περπατούσα με τον Κωνσταντίνο είδε έναν γνωστό του τον Kelvin Harrap (έτρεχε παλαιότερα με την Ομάδα Αταλάντη), που είναι τρίμερ και τιμονιέρης στο Puma και πάνω στην κουβέντα του ζητήσαμε να μας δώσει και αυτός μια συνέντευξη, οπότε περίμενα και από αυτόν να μου πει το πότε θα βρεθούμε.
Γεμάτη μέρα και αποφάσισα να πάω νωρίτερα από ότι συνήθως στο race village, είμαι λοιπόν στο ασανσέρ και κατεβαίνω από το δωμάτιο για να πάρω ταξί για το race village και χτυπάει το τηλέφωνο... είναι η Lucy (Camper's Media Manager) και με ρωτάει αν ενδιαφέρομαι ακόμα για μια συνέντευξη με τον Neil Cox, shore manager της Camper, πάνω στο σκάφος... και αργότερα ίσως και με τον Adam Minoprio, φυσικά και ενδιαφέρομαι... σε 15 λεπτά τα λέμε... ΟΚ?... ΟΚ.
Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Φτάνω στο press room και μαζί με την Lucy πηγαίνουμε προς τα σκάφη. Η απόσταση είναι κάμποση οπότε έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για διάφορα... από τις διακοπές της στη Σαντορίνη μέχρι και το τι πρέπει να γίνει στο VOR για να βελτιωθεί περαιτέρω.
Αυτό είναι ένα από τα θέματα που όπως είδαμε και με την κουβέντα μας με τον Sanderson είναι ενεργό και όλοι το ανακυκλώνουν.
Συνοπτικά σας λέω σύμφωνα με αυτά που μου είπε η Lucy, στο VOR σκέφτονται τρόπους να γίνει ελκυστικότερο το πακέτο που προσφέρουν στις εταιρίες χορηγούς. Το μεγάλο πρόβλημα των ημερών μας είναι τα budget οπότε ψάχνουν τρόπους να φέρουν και άλλες ομάδες στο παιχνίδι χωρίς να χρειάζεται να κάνουν τεράστιες επενδύσεις. Ο ιδανικός αριθμός συμμετοχών είναι 10-11 και ένας τρόπος να το πετύχεις αυτό είναι να ενεργοποιήσεις το αρκετά σημαντικό, πλέον, αριθμό από Volvo Open 70 παλαιοτέρων γενεών στα πρότυπα που δουλεύει το σύστημα των IMOCA 60 με τα νέα και τα παλιά σκάφη. Αυτό θα μείωνε σημαντικά τα αρχικό ποσό επένδυσης και με κάποιας μορφής ισοζυγισμό των σκαφών θα μπορούσε να προσφέρει ισότιμες συνθήκες αγώνα για όλους.
Επιπλέον μια άλλη πρόταση είναι η συμμετοχή εθνικών ομάδων στον αγώνα, με το σκεπτικό ότι ο κόσμος θα μπορούσε πιο εύκολα να ταυτιστεί με την ομάδα της χώρας του και να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον του κοινού.
Γενικά έχει ανοίξει μια συζήτηση και ίσως στο επόμενο VOR 2014-15 να δούμε πολλές από αυτές τις προτάσεις να εφαρμόζονται. 
Crowds gather in the Abu Dhabi Destination Village
(Credit: IAN ROMAN/Volvo Ocean Race)
Η συνέντευξη με τον Neil Cox πήγε περίφημα και είχα και την μοναδική ευκαιρία να βρεθώ μερικές ώρες πριν την εκκίνηση πάνω στο Camper! Φανταστική εμπειρία και μάλιστα μου επέτρεψαν να βγάλω και αρκετές φωτογραφίες τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό του σκάφους. (τη συνέντευξη θα την διαβάσετε σε ξεχωριστή ανάρτηση οσονούπω)
Η μέρα συνεχίστηκε επίσης καλά όπως άρχισε, στο press room για ένα σύντομο έλεγχο του τι γινόταν και μετά ξανά στο race village για την επίσημη παρουσίαση των ομάδων πριν την εκκίνηση.
Στο χώρο που ήταν τα πληρώματα με τις οικογένειες τους (mixed zone) λίγο πριν αποχωριστούν επέτρεπαν και στους δημοσιογράφους να βρίσκονται και εκεί, οπότε είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με πολύ κόσμο. Αρκεί βέβαια να ήσουν διακριτικός όταν έβλεπες να αποχαιρετούν την οικογένεια τους...
Ο Adam Minoprio δεν έχει οικογένεια οπότε ήταν πιο εύκολο να τον πιάσουμε και να μιλήσουμε αν και γινόταν χαμός από τον κόσμο και την φασαρία, επίσης ομιλητικότατος και χαμογελαστός ήταν και ο μοναδικός Άραβας που τρέχει, ο Khallid, που μας είπε και αυτός δυο λόγια για την εμπειρία που ζει.
Μέσα στην αναστάτωση άλλοι ήταν χαρούμενοι και χαλαροί άλλοι ήταν φανερά προβληματισμένοι όχι τόσο για τον αγώνα, αλλά για το ότι άφηναν την οικογένεια τους για άλλη μια φορά πίσω.
Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Στο mixed zone πετύχαμε και τον Kelvin Harrap, του Puma, και κάτσαμε για μερικά λεπτά και μιλήσαμε και με αυτόν... προσπαθούσαμε να πάρουμε ότι περισσότερο μπορούσαμε από όλους, αλλά και από την διοργάνωση γιατί ήταν φανερό ότι τελείωνε... μόλις έφευγαν τα σκάφη από τον μώλο, θα ξεκίναγε η αντίστροφη μέτρηση για το Abu Dhabi stopover... Πίσω από τις κάμερες και την πρώτη γραμμή οι ομάδες είχαν αρχίσει ήδη να διαλύουν τις βάσεις τους και να φορτώνουν τα κοντέινερ τους. 
Με το που έλυσαν τα σκάφη πήγαμε και εμείς στα media boats για να δούμε την εκκίνηση. Η μέρα ήταν ακόμα καλύτερη από πλευράς συνθηκών αγώνα με τον αέρα να φτάνει τους 15 κόμβους.
Μαζί με τον αέρα όμως ήρθε και το κύμα και ειδικά με τον οδηγό στο σκάφος μας να είναι λίγο άτσαλος όλοι γρήγορα γίναμε μούσκεμα. Ευτυχώς ή θερμοκρασία και του νερού και της ατμόσφαιρας δεν το έκανε ανυπόφορο και μείναμε έξω μέχρι που τα 5 σκάφη άφησαν την τελευταία σημαδούρα πίσω τους...
Στο λιμάνι επέστρεψαν μόνο τα media και τα spectator boats, χωρίς τα σκάφη του αγώνα ήταν διαφορετικά... Ο κόσμος από το race village είχε ήδη αρχίσει να αραιώνει και πλέον φανερά όλοι αποσυναρμολογούσαν το χωριό που είχε στηθεί και όλους τους βοηθητικούς χώρους. 
Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Το παραμύθι τέλειωνε. Πήγαμε κατευθείαν στο press room για να κατεβάσουμε τις φωτογραφίες της ημέρας και να κάνουμε ολοκληρώσουμε τις δουλειές μας, αλλά και εκεί η αποσυναρμολόγηση είχε ξεκινήσει. Δεν κάτσαμε πολύ άλλωστε ήμασταν μούσκεμα και είχαμε αρχίσει να κρυώνουμε.
Πίσω στο ξενοδοχείο για ένα γρήγορο μπάνιο και φυσικά βόλτα για να δούμε ότι μας είχε απομείνει από το Abu Dhabi. Δε χρειάζεται να πω ότι και πάλι ο Abdulla (aka Speros) μας περίμενε για να μας δείξει ότι μας είχε ξεφύγει. Πήγαμε στο Emirates Palace, στο Μεγάλο Τζαμί του Σεΐχη Zayed (κατά τη γνώμη μου το ωραιότερο κτίριο που είδα όλες τις μέρες στο Abu Dhabi) και μετά σε ένα σπίτι ενός φίλου για ένα παραδοσιακό δείπνο. Εξαιρετικό βράδυ και έκλεισε φυσικά με τι άλλο;... με sisha.

15.01.2012

Abu Dhabi Stopover, © Panos Douros/istioselida.com
Τελευταία μέρα και το μόνο που προλαβαίναμε να κάνουμε ήταν να ξυπνήσουμε άρον άρον και να πάμε στο αεροδρόμιο για να προλάβουμε την πτήση μας. Αφήσαμε πίσω τον Κωνσταντίνο, θα καθόταν μερικές μέρες ακόμα, και εγώ και ο Νίκος πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
Μόλις τέσσερις μέρες, αλλά αρκετές για να σκέφτεσαι το τι ωραία περάσαμε και το που γυρνάμε...
Το κρύο στα Σπάτα μας συνέφερε αμέσως με την πραγματικότητα και το τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε με την επιστροφή μας, αλλά το ταξίδι αυτό ήταν ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσουμε τη δύσκολη χρονιά που μας περιμένει.
Τελειώνοντας, ναι ναι τελειώνω..., θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Νίκο και τον Κωνσταντίνο γιατί χωρίς την βοήθεια τους δεν θα ήταν αυτό το ταξίδι δυνατό και σίγουρα όχι τόσο όμορφο. Το καλύτερο που βγήκε από όλη αυτό το ταξίδι για εμένα είναι ότι δυο παιδιά που ήμασταν απλώς γνωστοί, έγιναν πλέον καλοί φίλοι.
Σας ευχαριστώ,
Πάνος Δούρος
Sabah el kheer... 4 μέρες στο Abu Dhabi Sabah el kheer... 4 μέρες στο Abu Dhabi Reviewed by Panos Douros on Friday, January 20, 2012 Rating: 5

No comments:

istioselida.com. Powered by Blogger.