O Ken Read περιγράφει τις πρώτες μέρες του 5ου σκέλους

Καιρό είχαμε να αναρτήσουμε ένα από τα απολαυστικά emails του Ken Read οπότε voila:
Conditions get cold on the way south towards the Southern Ocean.
(Credit: Amory Ross/PUMA Ocean Racing/Volvo Ocean Race)
"Είμαι σίγουρος ότι μέχρι τώρα θα είναι τα πάντα καταγεγραμμένα - είχαμε μερικές πολύ ζωντανές πρώτες μέρες. Όλα πήγαν σύμφωνα με το πρόγραμμα.
ένα μακρύ μπράτσο ανάμεσα από τα νησιά
Coromandel και Great Barrier, με πολύ αέρα που αυξανόταν και φατσάριζε, χάσαμε όλα τα όργανα του αέρα μετά το πρώτο βράδυ μέσα σε μια καταιγίδα. Κάναμε τακ αριστερήνεμοι μπροστά από ένα μέτωπο και κατευθυνόμαστε νοτιοανατολικά για να καβαλήσουμε τους δυνατούς δυτικούς ανέμους που μας περιμένουν νότια και όλα αυτά έγιναν με ένα κυματισμό βίαιο που ανέβαζε πολύ νερό πάνω στο σκάφος. Στην πορεία μας νότια πέσαμε σε μια μεταβατική φάση μεταξύ των δυο χαμηλών και μείναμε από αέρα, αλλά μοιάζει κάπως με την ηρεμία πριν την καταιγίδα.
Για έναν παράξενο λόγο τα τέσσερα από τα έξι σκάφη είναι δίπλα μας... Προφανώς οι φίλοι μας στο Aby Dhabi είχαν μια δύσκολη πρώτη μέρα...

Το camper είναι πιο δυτικά από όλους στο ραντάρ μας και μάλλον θα ξεφύγει πρώτο από την μπουνάτσα.
Αλλά ας αφήσουμε αυτά με την τακτική και να μιλήσουμε λίγο για την ζωή πάνω στο σκάφος.
Στα σίγουρα είχαμε μια δυο τρομακτικές στιγμές τις πρώτες 24 ώρες, και για να είμαι ειλικρινής η υγεία και η ασφάλεια του πληρώματος είναι προτεραιότητα για αυτόν τον κυβερνήτη πολύ, πολύ, πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε αποτέλεσμα αγώνα.
Οπότε όταν ο
Casey χτύπησε την πλάτη του και ο Thomas εκτοξεύτηκε από ένα κύμα σαν να πετάχτηκε από κανόνι είχε έρθει η ώρα να πάρουμε κάποιες αποφάσεις και να γίνουν κάποια τηλέφωνα.
Jonathan Swain confers with the team doctor after setting
Thomas Johanson's dislocated shoulder.
(Credit: Amory Ross/PUMA Ocean Racing/Volvo Ocean Race)
Καταρχήν στο ιατρικό προσωπικό του αγώνα, και τον δικό μας γιατρό, και όλοι ήταν απίστευτα εξυπηρετικοί. Επίσης έχουμε και τρεις εκπαιδευμένους στις πρώτες βοήθειες πάνω στο σκάφος και όλοι έβαλαν ένα χεράκι να βοηθήσουμε τους πεσμένους μας συντρόφους. Ο Michi, o Rome και ο αρχι-γιατρός μας ο Jono Swain το πήραν πάνω τους.
Πρώτα ο Casey. Ήταν στην κουκέτα του και πονούσε σχεδόν από την αρχή του σκέλους. Απλώς μετακινούσε ένα πανί και ένιωσε ένα 'ποπ' και μετά δεν μπορούσε να κουνηθεί. Αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα αμέσως. Πονούσε πολύ. Ήταν ο δίσκος ή μυικό; Είχαμε ένα μεγάλο θέμα να αποφασίσουμε. Αν ήταν ο δίσκος θα πηγαίναμε κατευθείαν στα νησιά
Chatham για να τον ξεφορτώσουμε. Αν ήταν μυικό θα συνεχίζαμε και θα το αντιμετωπίζαμε στο σκάφος. Η πρόγνωση δεν ήταν ξεκάθαρη στην αρχή, έπρεπε να περιμένουμε για 48 ώρες και μετά να του κάνουμε μια σειρά εξετάσεων για να δείξει τι είναι... 4 απλές κινήσεις με τα πόδια και τα δάχτυλα του. Αν μετά από 48 ώρες φώναζε από πόνο και τρόμο τότε το πιθανότερο ήταν να είναι δίσκος, αν όχι τότε μυικό.  
Δεν τσίριξε. Ευτυχώς, ανακούφιση. Οπότε ώρα να τον κάνουμε καλύτερα, και τώρα που σας τα γράφω αυτά στέκεται δίπλα μου και γελά με τον εαυτό του ... οπότε είναι καλό σημάδι ότι πάει καλά.
Επόμενος ο Thomas και όχι επειδή ήταν σοβαρότερο το δικό του χτύπημα αλλά τους πήρα αλφαβητικά το Τ είναι μετά το C.
Ο Thomas εκτοξεύτηκε στον ώμο του όταν ένα κύμα τον πέταξε σταβέντο, τον βοηθήσαμε να σηκωθεί και δεν μπορούσε να κουνήσει τον δεξιό του ώμο. Προφανώς είναι φύγει από τη θέση του. Και πολύ προφανώς πονούσε. Τον βάλαμε στην κουκέτα και πήραμε πάλι τους γιατρούς τηλέφωνο. Δεν είμαι γιατρός οπότε μην κάνετε ότι κάναμε στο σπίτι... στην αρχή των αφήσαμε λίγο να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει, μετά αφήσαμε το χτυπημένο του φτερό να κρέμεται από την κουκέτα και προσπαθήσαμε να το βάλουμε στη θέση του... Με την καθοδήγηση του Dr. Ruth ο Jono έπιασε τον αγκώνα του και γύρισε το χέρι του και ... μπήκε στη θέση του. Η έκφραση του προσώπου του ήταν ανεκτίμητη. Από πλήρη αγωνία και τρόμο άλλαξε σε ανακούφιση και ηρεμία. Δεν χρειάστηκε να μιλήσει με τηλεπάθεια είδαμε ότι ήταν ΟΚ. Ο Thomas έκανε μια εκπληκτική επαναφορά, μάλλον φταίει που είναι σκληραγωγημένος από το χόκεϊ, και 24 ώρες μετά ήταν στο πόστο του και τιμόνευε το σκάφος. Ευτυχώς είναι καλά και δεν θα χρειαστεί να κάνουμε στάση ούτε και για αυτόν.
Συνεχίζουμε και ευχόμαστε η ομάδα μας να είναι ετοιμοπόλεμη όταν ξεκινήσουν τα δυνατά πρύμα.
Πρέπει να παραδεχτώ ότι τα χρειάστηκα για κάποια στιγμή. Η σκέψη ότι θα πρέπει να αφήσω δυο άτομα από το πλήρωμα ήταν πραγματική... και μετά να συνεχίζαμε εδώ κάτω με μείον δύο είναι τρομακτικό.
Ο Νότιος Ωκεανός μοναχικός και δύσκολος ακόμα και όταν είσαι με ακόμα 5 συντρόφους... και να έχεις μείνει πίσω και να πρέπει να πιέσεις με μειωμένο πλήρωμα... δεν είναι διασκεδαστικό.
Το πιο σημαντικό μέρος του αγώνα είναι τα παιδιά να είναι ασφαλή. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα μπροστά στην υγεία του πληρώματος. Ας ελπίσουμε ότι αυτά ήταν τα τελευταία περιστατικά και γι αυτό το σκέλος και για το υπόλοιπο του αγώνα.
Δεν είναι διασκέδαση για κανέναν.

- Kenny Read -
O Ken Read περιγράφει τις πρώτες μέρες του 5ου σκέλους O Ken Read περιγράφει τις πρώτες μέρες του 5ου σκέλους Reviewed by Panos Douros on Thursday, March 22, 2012 Rating: 5

No comments:

istioselida.com. Powered by Blogger.