Οι Νίκος Λάζος & Περικλής Λιβάς μας παρουσιάζουν το Optimum Yacht Racing Team

Με αφορμή το 49ο Ράλλυ Αιγαίου, παρουσιάζουμε σήμερα μια από τις μεγαλύτερες Ελληνικές ομάδες, που έχουν σημαντική παρουσία στην ανοικτή θάλασσα όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό. 
Το Optimum Sailing Team, Farr52, είναι το σκάφος που παρουσιάζουμε και οι δυο ιδιοκτήτες και αχώριστοι φίλοι, από το 1981, είναι αυτοί που μας γνωρίζουν τους εαυτούς τους και την ομάδα τους.
Οι Περικλής Λιβάς και ο Νίκος Λάζος έχουν καταφέρει να φτιάξουν και να συντηρούν μια από τις πολυπληθέστερες ομάδες, καθώς το σκάφος τους είναι από τα μεγαλύτερα, αλλά επιπλέον, ακόμα και σήμερα αρκετά χρόνια μετά την αγορά του ένα από τα πιο γρήγορα σκάφη στον Ελληνικό στόλο. 
Ας τους γνωρίσουμε τόσο τους ίδιους όσο και το πλήρωμά τους. 
Πως ξεκίνησες την ιστιοπλοΐα, υπήρξε κάποιος που σε ώθησε, και σε ποιον όμιλο;
Περικλής: Σαν παιδί παραθέριζα με τους γονείς μου στο Καλαμάκι και καθημερινά πήγαινα για μπάνιο στην παραλία του Ν.Ο.Καλαμακίου, μιλάμε πριν γίνει η Μαρίνα Αλίμου. Κολυμπούσα, ψάρευα μα όταν κάποιο ξύλινο λατίνι, Οptimist, Finn ή 420 ετοιμαζόταν να σαλπάρει, εγώ παράταγα ότι κι αν έκανα και το παρακολουθούσα μαγεμένος. Ο Γιάννης Κακίτσης, φιννίστας του Ν.Ο.Κ. τότε, αντιλήφθηκε το ενδιαφέρον μου και ένα πρωί το καλοκαίρι του 1973 με ρώτησε αν ήθελα να πάω βαρκάδα. Αυτό ήταν, κόλλησα για τα καλά. 40 χρόνια μετά, πάντα με τα χρώματα του Ν.Ο.Καλαμακίου, κάνω αγωνιστική ιστιοπλοϊα ανοικτής θαλάσσης πιο μαχητικά από ποτέ.

Νίκος: Ξεκίνησα όταν ήμουν 10 χρονών καθώς ο πατέρας μου Σταμάτης πήρε ένα ιστιοπλοϊκό Dufour 34 και ταξιδεύαμε καλοκαίρι και χειμώνα. Μου έχουν μείνει αξέχαστες οι χειμωνιάτικες ιστιοπλοϊκές βόλτες με τους κρύους βοριάδες. Κατόπιν ξεκίνησα να κάνω και Optimist και μετά συνέχισα στα 470. Το 1980 ξεκινήσαμε να τρέχουμε κάποιους λίγους αγώνες ανοιχτής θαλάσσης με το σκάφος του πατέρα μου και στη συνέχεια το 1981 πήραμε το 1ο αγωνιστικό σκάφος μας ένα ¾ Τon Dehler db1 με το οποίο ξεκινήσαμε να τρέχουμε συστηματικά και εκεί γνωριστήκαμε με τον Περικλή. 

Γιατί κάνεις ιστιοπλοΐα; Τι σου προσφέρει; 
Περικλής: Στα μαθητικά μου χρόνια έπαιζα Βόλεϋ, Μπάσκετ, Τέννις και έκανα και ιστιοπλοΐα. Κάποια στιγμή συνέπεσαν το Πανελλήνιο Τένις και Ιστιοπλοϊας. Έκανα την επιλογή μου και δεν μετάνιωσα ποτέ. Η ελευθερία που νιώθεις κάνοντας ιστιοπλοΐα και η αυτοπεποίθηση που σου χαρίζει από μικρή ηλικία η γνώση του να κινείσαι προς όποια κατεύθυνση επιθυμείς με μόνη πρόωση τον άνεμο, φυσικά και αβίαστα, καθώς και ότι αποτελεί τρόπο ζωής για μια ζωή, έχει λειτουργήσει για μένα σαν κοντάρι ισορροπίας, αν ζωή είναι να περπατάς σε τεντωμένο σχοινί. 
Νίκος: Βασική Αρχή: Η Γη καλύπτετε κατά τα 2/3 από θάλασσα και 1/3 στεριά, όποτε μου είναι πολύ λίγο να περιοριστώ μόνο στο 1/3. Ακόμα ο στίβος/γήπεδο στην θάλασσα πάντοτε είναι διαφορετικά ακόμα και την ίδια διαδρομή να κάνεις θα έχει έστω και λίγο διαφορετικό αέρα και κύμα, όποτε κάθε μέρα έχεις μια καινούργια πρόκληση. Έχεις να κάνεις με τα στοιχεία της φύσης κάτι που θέλει πρόβλεψη και σεβασμό. Τέλος δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα από το αναπτύσσεις μεγάλες ταχύτητες με μια φυσική δύναμη τον αέρα. 

Ο μεγαλύτερος θρίαμβος; 
Περικλής: 1η θέση ΙΜS & IRC Overall στο 25th ROLEX MIDDLE SEA RACE 2004. Δεν είναι η πρωτιά αυτή καθαυτή όσο οι κυκλωνικές συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξήχθη τη χρονιά εκείνη ο αγώνας και το γεγονός ότι λειτουργήσαμε σαν ομάδα που δεν είχε κανένα αδύναμο κρίκο. 
Εμείς οι 14 Έλληνες ερασιτέχνες φίλοι ιστιοπλόοι και ο Εγγλέζος καλεσμένος μας Εddie W. Owen (πρώην coach και μέντορας) καταφέραμε να διαχειριστούμε την απόλυτη καταιγίδα των 12 μποφόρ (άνεμοι έως 60 κόμβους) καλύτερα από πλήρως επαγγελματικές ομάδες από ολόκληρο τον κόσμο. 

Η μεγαλύτερη απογοήτευση; 
Περικλής: Όταν οι φίλοι και μέλη της ΟPTIMUM ομάδας της εποχής 1994-2001, «καβάλησαν το καλάμι» και απαίτησαν να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας της ομάδας, αλλιώς θα αποχωρούσαν. Δεν δεχθήκαμε τον εκβιασμό, μείναμε πιστοί στις αρχές μας, και τα νέα μέλη που προσελκύσουμε έδωσαν τέτοια νέα και δυνατή ώθηση στην ομάδα ώστε ένα χρόνο αργότερα να πάρουμε την απόφαση για Big Boat Sailing και να προχωρήσουμε στο 52αρι OPTIMUM 3. 
Κάθε εμπόδιο για καλό δεν λένε;

Ποιος είναι ο ιστιοπλοϊκός σας ήρωας/πρότυπο; 
Περικλής: Το Team New Zealand. O Sir Peter Blake έθεσε τόσο ισχυρές Αρχές, Αξίες και Φιλοσοφία, ώστε ανεξάρτητα με τα πρόσωπα που απαρτίζουν το TEAM NEW ZEALAND την όποια χρονική στιγμή, να είναι η πιο αναγνωρίσιμη, διακεκριμένη και με διάρκεια ομάδα ιστιοπλοΐας στον κόσμο και φυσικά φαβορί με όποια κλάση ή διοργάνωση καταπιαστεί ή συμμετέχει. 
Νίκος: Συμφωνώ με τα παραπάνω, αλλά θα ήθελα να προσθέσω ότι θαυμάζω και τους Γάλλους ιστιοπλόους ανοιχτής θαλασσής γιατί κάνουν απίστευτα δύσκολους αγώνες όπως Vendee Globe, Jule Vernee Trophy και προσωπικά πιστεύω ότι έχουν υπεροχή στην ανοιχτή θάλασσα και κυρίως στους ωκεάνιους αγώνες, τελευταίο παράδειγμα o Frank Cammas στο Volvo ocean race, όπου με την πρώτη φορά κέρδισε και έσπασε μια πολύ μακροχρόνια παράδοση όπου ήθελε ο 1ος στο 1ο σκέλος να κερδίζει το VOR. 

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου τύπος σκάφους; 
Περικλής: Θα σας έλεγα τα μονόγαστρα καθαρόαιμα αγωνιστικά 52 ποδών και πάνω. Μα πριν δύο εβδομάδες είχα την τύχη να μετέχω στο “Spetses Classic Yacht Race” με το ‘Νavisa’ ένα αμπάσο ξύλινο αγωνιστικό One Design του 1907 με ιστιοφορία με πίκι και bowsprit και να ερωτευτώ το «πανί» σε κάθε του έκφραση.
Κατόπιν τούτου θα επιδιώξω να βρεθώ πάνω στο “CANDIDA”, αγωνιστικό trimaran, σε catamaran AC45 ή AC72 και τα ξαναλέμε... 
Νίκος: Καθαρόαιμα αγωνιστικά από 40-55 πόδια όπου έχουν ικανότητες σε όλες τις πλεύσεις και κυρίως πλανάρουν/σερφάρουν εύκολα στα πρίμα. Επίσης θα ήθελα να δοκιμάσω να τρέξω με πολύγαστρα όπου δεν είχα την τύχη ακόμα. 

Ποιο είναι το γρηγορότερο που έχετε πάει με ιστιοπλοϊκό; 
Περικλής: 30,7 κόμβους στο GPS, στο ROLEX MIDDLE SEA RACE 2004. Καβατζάραμε την Pandeleria με κατεύθυνση την Lambedusa με ΒΔ έντασης 25 kts με όλη την μαΐστρα και το masthead Α3 μπαλόνι βιραρισμένο. Σταδιακά και ομαλά, μέσα σε μια ώρα ο άνεμος ενισχύθηκε στα 35 kts και στην αμέσως επόμενη ώρα το ίδιο σταδιακά και ομαλά έφτασε τα 48 kts! Το σκάφος με όλη αυτή την ιστιοφορία κυριολεκτικά πέταγε, το δρομόμετρο δεν έγραψε ποτέ πάνω από 26,8 κόμβους μα αργότερα είδαμε ότι το GPS είχε καταγράψει ανώτατη στιγμιαία ταχύτητα 30,7 κόμβους προφανώς σε κάποιο από τα ατελείωτα πλαναρίσματα σε κύματα γκρεμούς.

Τι είδους αγώνες προτιμάτε και γιατί; Match Race, Fleet Race, offshore, όρτσα-πρύμα κτλ. 
Περικλής: Offshore/fleet race, όσο πιο πολλά μίλια και σκάφη τόσο καλύτερα. Αυτό ίσχυε κι όταν τρέχαμε με τα ¾ Ton, τα ½ Τοn, το Mumm 36 και το Farr 30, και όχι τώρα με το 52αρι. Όνειρο και επιδίωξη μας παραμένει το VOR. Στην ανοικτή θάλασσα στα πολλά συνεχόμενα μίλια και μέρες η ιστιοπλοΐα αποκτά άλλη διάσταση, η ομάδα αποκτά άλλο ‘δέσιμο’, μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλη ταλαιπωρία αλλά και σε μεγάλη απόλαυση. Tα όρτσα-πρύμα ή το match race μπορεί να έχουν ενδιαφέρον, αλλά δύσκολα σου «αφήνουν» κάτι να θυμάσαι ή να αξίζει να διηθηθείς.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχετε αντιμετωπίσει ως τώρα; 
Περικλής: Η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου των μελών της OPTIMUM ομάδας που είναι όλοι ενθουσιώδεις ιστιοπλόοι μεν, εθελοντές δε. Οι άλλοι ιδιοκτήτες αγωνιστικών σκαφών κατηγορίας “Big Boat Sailing” σε όλο τον κόσμο, αλλά και την Ελλάδα, δηλαδή 48-50 ποδών και με πλήρωμα 12-13 άτομα και πάνω αγωνίζονται με επαγγελματικά πληρώματα μερικώς ή ολικώς. Αυτό πολλαπλασιάζει την ετήσια δαπάνη για τον ιδιοκτήτη και του αφαιρεί τμήμα της ευχαρίστησης του καθώς συνυπάρχει με άτομα που δεν είναι φίλοι με τους οποίους συναναστρέφεται εκτός σκάφους.
Είναι δύσκολο βέβαια, απαιτεί οργάνωση, πολύ προγραμματισμό, δίκαιη κατανομή εργασιών, και αταλάντευτη συνέπεια από πλευράς του ιδιοκτήτη. Είναι η 10η χρονιά φέτος με το 52αρι και το κλίμα είναι καλύτερο ίσως από ποτέ πριν, παρ όλη την περιρρέουσα οικονομική κατάσταση. 

Έχεις φοβηθεί πότε στη θάλασσα; 
Περικλής: Φόβο όχι, «σφίξιμο» ναι! Ήταν το 1998, στο τελευταίο σκέλος του Ράλλυ Αιγαίου από Χίο για Βουλιαγμένη με το 36αρι τότε ΟPTIMUMM. Είχαμε χορηγό τότε για 1η χρονιά το Wash & Go και οι άνθρωποι της διαφημιστικής που έτρεχαν την όλη διαφημιστική ενέργεια μας ζήτησαν να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να πάρουμε και κάποιες γυναίκες στο πλήρωμα προκειμένου να είναι πιο επικοινωνιακό το όλο εγχείρημα. 
Είπαμε θα το πράξουμε μόνο αν αυτό δεν θα μειώσει την πιθανότητα διάκρισης της ομάδος και πράγματι εντοπίσαμε δύο δυναμικές αθλήτριες με 3-4 Αιγαία η καθεμία πρόθυμες να μας ακολουθήσουν. Όλα καλά μα στο τελευταίο σκέλος επικράτησαν βοριάδες έως και 8 μποφόρ και μετά από περίπου 10 ώρες σχεδόν ακίνητη στο ρέλι λόγω της δεξίνεμης κλειστής πλαγιοδρομίας, η μία κοπέλα που μάλλον γιατί δεν φορούσε καλή νιτσεράδα, πάγωσε από το μανιασμένο συνεχές σπρέι και σε συνδυασμό με το ότι δεν έπινε νερό για να μην χρειαστεί τουαλέτα, αφυδατώθηκε, εξαντλήθηκε την έπιασαν ρίγη και σπασμοί και ήταν άθλος που δύο άλλοι κατάφεραν να την κατεβάσουν στο εσωτερικό του σκάφους και να της παράσχουν τις πρώτες βοήθειες. 
Το σφίξιμο ήταν όλο δικό μου καθώς με τρία άτομα μείον στο ρέλι το σκάφος έχασε την ισορροπία του και ορτσάροντας ανεβαίναμε και πέφταμε πάνω σε τερατώδη κύματα που πίστευες ότι θα διαλύσουν το σκάφος ενώ ποδίζοντας δεν θα βγάζαμε την Άνδρο και θα χρειαζόταν να κάνουμε τακ και να αντιμετωπίσουμε σε ακόμα χειρότερη γωνία τα τεράστια κύματα. Έτσι υπό κλίμα τεράστιας ανησυχίας για την κατάσταση της κοπέλας, για περίπου 1 ώρα δουλέψαμε ακατάπαυστα τα πανιά κυριολεκτικά λάσκα-πάρε σε κάθε κύμα και οριακά περάσαμε με ασφάλεια το Βόρειο Άκρο της Ανδρου και ποδίσαμε σε μια ξέφρενη πρύμα πλεύση να για Κάβο-Ντόρο. Άγιο είχαμε... εκείνη καλά και μεις καλύτερα! 
Νίκος: Στην περιπέτεια που θα περιγράψω δεν είχες το περιθώριο να φοβηθείς, αλλά ένιωθες πολύ αδύναμος μπροστά στην δύναμη της θάλασσας και του ανέμου, οπότε εάν αυτό λέγετε φόβος…. 
Τον Οκτώβριο του 2003 κάναμε το ταξίδι Καλαμάκι-Μάλτα για να τρέξουμε το 1ο μας Rolex Middle Sea Race. Το μεσημέρι του Σαββάτου περάσαμε την Κεφαλλονιά και ανοιχτήκαμε στο Ιόνιο με την μεγάλη ευθεία των 320 μιλίων μέχρι την Μάλτα. Η πρόβλεψη του καιρού ήταν για Ν-ΝΑ μέχρι 26-28 κόμβους, οπότε τέλεια μιας και θα πηγαίναμε γρήγορα στον προορισμό μας. Αφού βράδιασε και κατά τις 22:00 φάγαμε το 1ο μας «μικρό» μπουρίνι των 40 κόμβων. Εκεί καθώς ταξιδεύαμε με την delivery main και μια Νο 4 μπροστά αναγκαστήκαμε και μαϊνάραμε την μαΐστρα και βάλαμε trysail. Μετά όμως από μισή ώρα ο καιρός έπεσε πάλι στα 24-26 μίλια, παρόλα αυτά δεν σκεφτόμαστε να ξαναβάλουμε την μαΐστρα μιας και ήμασταν μόνο 6 άτομα αλλά το κυριότερο ήταν ότι σοφράνο και μπροστά «έβρεχε» κεραυνούς. Οπότε η συζήτηση ήταν μήπως έπρεπε να βάλουμε το storm jib, αλλά με μόνο 25 μίλια αέρα θα ήμασταν σαν ξυλάρμενοι με τόσο μικρά πανιά, παραμείναμε με αυτά τα πανιά λοιπόν. Περίπου μία ώρα μετά φάνηκε μπροστά μας κάτι σαν ένα λευκός τοίχος, όπου αναρωτηθήκαμε τι να ήταν αυτό;
Μόλις μπήκαμε μέσα καταλάβαμε ότι ήταν μία Λευκή καταιγίδα (White storm) με άνεμο 58 κόμβους και πάρα πάρα πολύ βροχή. Μείναμε όλοι πάνω στο deck όπου αφού ποδίσαμε λίγο (γιατί ο καιρός είχε γυρίσει προς ΝΔ) κρατήσαμε το σκάφος να ταξιδεύει με τεράστια προσπάθεια και προσοχή, με σωσίβια και δεμένοι με ζώνες ασφαλείας, όπου σε αυτή την περίπτωση κατάλαβα την χρησιμότητα της ζώνης. Όταν ήρθε ένα κύμα και πέρασε πάνω από το deck ήταν σε κάποια φάση που δεν πρόλαβα να κρατηθώ, με σήκωσε και ξεκίνησα να ταξιδεύω προς την πρύμη, εκεί με έπιασε κάποιο χέρι και στην συνέχεια τέντωσε και η ζώνη ασφαλείας...
Μετά από 2 ώρες ο αέρας έπεσε στα 40 μίλια και μετά από άλλη μισή ώρα στα 33 όπου μας φάνηκε μπουνάτσα. Το ξημέρωμα έπεσε σταδιακά κάτω από τα 20. Τέλος καλό όλα καλά, μόνο οι μπανέλες της Νο 4 είχαν κάνει φτερά.

Από τους αγώνες του εξωτερικού ποιοι είναι αυτοί που παρακολουθείτε και σας εξιτάρουν; 
Πρωτίστως το Volvo Ocean Race αλλά και το Vendee Globe, το Fastnet και Sydney-Hobart race και φυσικά λόγω της ατελείωτης τεχνολογίας, το Αmerica’s Cup.

Πως κρίνετε το επίπεδο των αγώνων, και αγωνιστικά αλλά και οργανωτικά, στην Ελλάδα;
Κοιτάξτε οι άνθρωποι κάνουν πάντα την διαφορά σε τέτοια θέματα. Πόσο δε μάλλον όταν στο χώρο αυτό το πρόσταγμα έχουν εθελοντές που απαρτίζουν τα Διοικητικά Συμβούλια των Ομίλων. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την «Εβδομάδα ΝΟΑ» επί εποχής Άλκη Μαγκριώτη; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την θετική επίδραση του «Ράλλυ Αιγαίου» στο ιστιοπλοϊκό γίγνεσθαι με τον Γιάννη Μαραγκουδάκη στο τιμόνι του Π.Ο.Ι.Α.Θ.
Όμως οι καιροί αλλάζουν, και για να ανέβουμε κι άλλα σκαλοπάτια οι Όμιλοι αντιλαμβάνονται σιγά σιγά ότι οι συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες είναι ολοένα και πιο απαραίτητη. Το οποίο στοιχίζει, άρα ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη χορηγιών και έχουμε ένα σπιράλ που πρέπει πάλι να διαχειριστούν άνθρωποι με ακόμα περισσότερες ικανότητες και χρόνο, οπότε όλοι εμείς οι συμμετέχοντες ας είμαστε λιγότερο απαιτητικοί, περισσότερο υποστηρικτικοί και πιο ενεργοί σαν μέλη των ομίλων μας, ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες εποχές. 

ORCi ή IRC; Και γιατί; (η συνέντευξη είχε γίνει πριν την αλλαγή του σκάφους στην κατηγορία ORCi λόγω μειωμένων συμμετοχών στο IRC)
Περικλής: Όπου υπάρχει περισσότερος και ποιοτικότερος ανταγωνισμός, με προτίμηση το IRC. Στο φετινό Ράλλυ Αιγαίου π.χ. θα τρέξουμε IRC για δύο λόγους: πρώτον τα καθαρόαιμα αγωνιστικά σκάφη που συμμετέχουν και είναι πιο κοντά στο ΟPTIMUM 3 σε ταχύτητες όπως το Jinetera, Aces, Dragon, τρέχουν IRC και δεύτερον δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να αγωνίζεσαι στα ORCi όταν ξέρεις εκ προοιμίου το σκάφος που θα κερδίσει.
10 χρόνια τώρα σε όποιον αγώνα συμμετέχει ένα GS42R όπως το Booker ή Meliti IV, ξέρουμε όλοι οι συμμετέχοντες ότι ο αγώνας είναι για την 2η θέση και κάτω. Θυμάμαι τον Δημήτρη Δεληγιάννη, κυβερνήτη του Booker σήμερα, να μου αφηγείται ότι σε έναν διεθνή αγώνα στο εξωτερικό παλαιότερα, έτρεχε με ΙΜΧ 40 νομίζω, ένα GS42R χτύπησε ξέρα, έχασε την μισή του καρίνα και παρόλο που ήταν όρτσα μέχρι τον τερματισμό, το GS42R τους κέρδισε με άνεση.
Τα συμπεράσματα δικά σας. Προσδοκούμε την συγχώνευση των 2 συστημάτων που κυοφορείται και ενδέχεται να απαλείψει τέτοιες αστοχίες και να τρέχουμε όλοι μαζί πιο ανταγωνιστικά.

Ποιος Ελληνικός αγώνας είναι ο σημαντικότερος κατά τη γνώμη σας; Γιατί; 
Ο σημαντικότερος είναι μακράν το Ράλλυ Αιγαίου. Η προσπάθεια που έχει γίνει 10ετίες τώρα υπηρέτησε κατά τον καλύτερο τρόπο την αναγνωρισιμότητα της ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης στο ευρύ κοινό, κάτι σαν το Ράλλυ Ακρόπολις στο χώρο του αυτοκινήτου. 
Είμαι της άποψης ότι μόνο όποιος δεν προσπαθεί τίποτα δεν κάνει λάθη. Και ο Π.Ο.Ι.Α.Θ προσπαθεί όσο κανένας άλλος όμιλος επί μακρόν και σ’ όλη αυτή την εκπληκτική πορεία δεν ικανοποίησε πάντα τους πάντες. Όμως το Ράλλυ Αιγαίου που γιορτάζει τα 50 του το 2013, πρέπει να συνεχίσει να κάνει βήματα προς τα εμπρός, πιο επιτακτικά από ποτέ, κάτι που προσωπικά στηρίζουμε με κάθε τρόπο. 

Πως προέκυψε η ομάδα και το όνομα; Πόσα χρόνια υπάρχει η ομάδα; Δώσε μας ένα σύντομο βιογραφικό (χρονολογίες, σκάφη, και άνθρωποι κλειδιά του παρελθόντος). Ποιες είναι οι σημαντικότερες διακρίσεις της ομάδας;
Απο το 1981 έως το 1989 τρέχουμε μαζί σαν πλήρωμα στα σκάφη ¾ Ton Marvin και Marvin Again του Σταμάτη Λάζου (πατέρα του Νίκου). To 1992 ο κ. Ρίτσι Φρανσές μας χαρίζει το ½ Ton Don Quixote IV το οποίο είναι σε πλήρη αχρηστία από το 1983. Με αυτό αγωνιζόμαστε με μεγάλη επιτυχία μέχρι το τέλος του 1993.  
Η ομάδα OPTIMUM YACHT RACING TEAM δημιουργείται το 1994 με την αγορά από κοινού 50-50 ενός Μumm 36, της κορυφαίας One Design κλάσης της εποχής σχεδιασμένο από τον Farr, το οποίο ονομάζουμε OPTIMUMM δηλαδή το Οptimum Mumm (βέλτιστο mumm). 
Επί εννέα συνεχή χρόνια (1994-2002) πρωτοστατούμε στους Αγώνες Ανοικτής Θαλάσσης στην Ελλάδα πετυχαίνοντας σταθερά μεγάλες διακρίσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι συμμετέχοντας πάντα στην κατηγορία ΙΜS RACING - όπου συναντούσε τότε κανείς τα καλύτερα σκάφη / πληρώματα του χώρου - το OPTIMUM YACHT RACING TEAM πέτυχε το ανεπανάληπτο: Κάθε χρόνο για εννιά χρόνια ήταν στην τριάδα των νικητών του ΡΑΛΛΥ ΑΙΓΑΙΟΥ. 1η θέση το 1995, 1997, 1999, 2001, 2η θέση 1994, 1998, 2002 και 3η θέση το 2000! 
Παράλληλα, το 1995 τρέχουμε σε δύο αγώνες του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ΜUMM 36 στην Ιταλία στο Riva di Triano και την Punta Ala πετυχαίνοντας 6η και 3η θέση αντίστοιχα. 
Οι επιτυχίες αυτές ήταν ικανές να πείσουν τον Κάρολο Κιοσέογλου, ιδιοκτήτη του δεύτερου Ελληνικού MUMM 36 να ενώσει τις δυνάμεις του με το OPTIMUM YACHT RACING TEAM και από κοινού να συμμετάσχουν στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα MUMM 36 του 1996 που αποτελείτο από σειρά αγώνων στο Βέλγιο, την Ολλανδία, Ισπανία (Copa del Rey), Γαλλία και Ιταλία (Sardinia Cup). 
Το OPTIMUMM παρέμεινε στην Ελλάδα για να προπονείτε η ομάδα ενώ το IVANHOE V πήγαινε από χώρα σε χώρα. Στην κλάση MUMM 36 το 1996 αγωνίζονταν οι καλύτεροι επαγγελματίες ιστιοπλόοι όπως John Kostecki, Jim Brady, Luc Geluiseau, Gavin Brady, De Angelis, Russell Coouts, Tomasso & Enrico Cheffi, Ken Read, κ.α. 
Η ελληνική ομάδα των Κιοσέογλου-Λιβά-Λάζου πήρε για προπονητή και υπεύθυνο τακτικής τον Άγγλο Eddie W. Owen. Μετά από 5 αγώνες σε ισάριθμες χώρες, τερματίσαμε στην 6η θέση Γενικής και 2η θέση στη βαθμολογία Driver-Owner με καλύτερη εμφάνιση στην Ισπανία (3η θέση Γενικής και 1η θέση Driver-Owner) Όμως αυτό που έμεινε σαν συμπέρασμα αυτής της μεγάλης προσπάθειας ήταν ότι η ομάδα βρισκόταν σε πολύ καλό επίπεδο με διεθνή κριτήρια. 
Το ίδιο συμπέρασμα βγήκε και το 1997 και 1998 με την συμμετοχή του OPTIMUM YACHT RACING TEAM με το νέο σκάφος OPTIMUMM 2 τύπου ΜUMM 30 στο Παγκόσμιο στην Μασσαλία, Γαλλία (7η Θέση) και Πανευρωπαϊκό στην Punta Ala, Ιταλία (8η θέση) 
Το OPTIMUM YACHT RACING TEAM νοιώθοντας την πρόκληση των καιρών, προχώρησε σε μια ριζική απόφαση να αξιοποιήσει την βαθιά εμπειρία του και συγχρόνως να προκαλέσει τα μέλη του για μια Νέα Εποχή Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης: BIG BOAT SAILING! 
To OPTIMUM 3, το νέο σκάφος της ομάδος, ένα FARR 52 OneDesign έφτασε από την Anapolis των ΗΠΑ στις αρχές Φεβρουαρίου 2003. Δεν υπήρξε στην Ελλάδα ποτέ πριν ένα τόσο προηγμένο τεχνολογικά και τόσο γρήγορο στη θάλασσα αγωνιστικό σκάφος Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης. 
Η πρόκληση για το OPTIMUM YACHT RACING TEAM ήταν μεγαλύτερη από ποτέ! Δεκαπέντε μέλη πλήρωμα, απίστευτες δυνάμεις και εντάσεις αρματωσιάς, ασύμμετρα masthead μπαλόνια 250 τμ., νέες τεχνικές handling που έπρεπε να γίνουν κατανοητές και άμεσα εφαρμόσιμες για την αποφυγή τραυματισμών και υλικών ζημιών με τεράστιο κόστος. Η πρώτη αυτή χρονιά ήταν δύσκολη. 11η θέση στο Ράλλυ Αιγαίο και 12η θέση στην πρώτη μας συμμετοχή στο 24th Rolex Middle Sea Race 2003. 
Το 2004 όμως πετυχαίνουμε 1η θέση στο Ράλλυ Αιγαίου και 1η θέση στο 25th Rolex Middle Sea Race 2004. Από το 2004, ο έντονος συναγωνισμός με το άλλο αδελφό 52αρι BRAVE μας προετοιμάζει για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ORCi 2008 που διεξήχθη στην Αθήνα στο οποίο κατακτούμε την 5η θέση Γενικής και την 1η θέση στα σκάφη με αμιγώς ερασιτεχνικό πλήρωμα (Corinthians). 

Ποια είναι τα άτομα που απαρτίζουν σήμερα την ομάδα και τι κάνει ο καθένας; (μας το λένε τα ίδια τα μέλη του πληρώματος) 
#1 Αλέξανδρος Μαρούγκας - Bowman 
Γεννήθηκα το: 1975, Κάνω ιστιοπλοΐα από: 2001. Είμαι στην ομάδα: 13 χρόνια 
Κάνω ιστιοπλοΐα γιατί: έτσι έχω την ευκαιρία να δοκιμάζω αδιάβροχα gadgets. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: 2004 1st place overall in MSR. Όταν δεν κάνω ιστιοπλοΐα: Paragliding, Billiard, PC games, Modeling 

#2 Κωστής Αφεντάκης - Bowman 
Γεννήθηκα το: 1966, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1997, Είμαι στην ομάδα: 10 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: κάθε φορά είναι διαφορετικά…. 
Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: νικητές στην γενική κατάταξη του Rolex Middle Sea Race το 2004. Ήταν χρονιά της Ελλάδας σε όλα τα σπόρ! Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: τρέχω μεγάλες αποστάσεις και κάνω ποδηλασία δρόμου 

#3 Γιάννης Κάπος - Bowman 
Γεννήθηκα το: 1983, Κάνω ιστϊοπλοία από: 2003, Είμαι στην ομάδα: 3 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: έχω βίτσιο 
Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: 2011, first 1st place in N.Aegean Rally Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: Drinking,Football and Kung fu 

#4 Patrick Manesis - Bowman 
Έτος Γέννησης: 1981, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1991, Είμαι στην ομάδα: 9 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: είναι στο νερό. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: 1995, 1st place Brindisi-Corfu. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: Χειμερία νάρκη. There is no life after sailing 

#5 Θάνος Παπασιδέρης - Mastman 
Γεννήθηκα το: 1969, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1981, Είμαι στην ομάδα: 11 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: μου έχουν πει ότι είμαι απαραίτητος καθώς πάντα βρίσκω από που θα βγάλει άνεμο. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: Νύχτα καταιγίδας Οκτώβριος 2004, Rolex Middle Sea Race. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: Μεγαλώνω τον επόμενο wind spotter της Optimum ομάδας 

#6 Γιώργος Ηλιόπουλος - Trimmer Mastman 
Γεννήθηκα το: 1973, Κάνω ιστϊοπλοία από: 2000, Είμαι στην ομάδα: 8 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: θέλω κάθε χρόνο να αρμενίζω στο Αιγαίο με πανιά. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: πλαγιοδρομία νότια της Αμοργού, στην Χοζοβιώτισσα, ταξιδεύοντας από Ίο για Κάλυμνο. 
Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: περιμένω την στιγμή να ξαναλύσουμε τους κάβους 

#7 Νίκος Φούγιας - Pitman / Bowman 
Γεννήθηκα το: 1975, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1988, Είμαι στην ομάδα: 9 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: κανείς δεν με παίζει ποδόσφαιρο!!! Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: 2004 πρώτοι overall. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: Widsurfing, ski, snowboard 

#8 Αποστολάκης Νίκος - Pitman 
Γεννήθηκα το: 1975, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1994, Είμαι στην ομάδα: 5 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: είναι σπορ που συνδυάζει πολλές ικανότητες και δεξιότητες, αλλά ταυτόχρονα είναι πολύ κοινωνικό. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: όταν ήρθαμε 5οι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτής Θαλλάσης ORCi το 2008. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: Σκί, Ποδήλατο, Χορό, Τένις και Πατίνια 

#9 Βαγγέλης Καρράς - Pitman 
Γεννήθηκα το: 1960, Κάνω ιστϊοπλοία από: το 1983 ιστιοσανίδα και αγώνες ανοικτής θαλάσσης από το 1988! Είμαι στην ομάδα: 10 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: για το αίσθημα ελευθερίας και ανεξαρτησίας που έχεις εκεί έξω. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: Το 2004 κερδίσαμε την ίδια χρονιά τα δύο σημαντικότερα τρόπαια: το Ραλυ Αιγαίου και τον αγώνα Rolex Middle Sea Race στην Μάλτα. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: με συντροφεύουν "ωραίες" αναμνήσεις από παλαιές ιστιοπλοϊκές εμπειρίες, και η προσμονή μέχρι το επόμενο "ονειρεμένο" ταξίδεμα ! 

#10 Αντώνης Ασσιμάκος - Grinder 
Γεννήθηκα το: 1968, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1986, Είμαι στην ομάδα: 10 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: μ' αρέσει. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: ήταν η μπαλοναδα στη Μάλτα του 2004 μετά την Παντελερια και το υπόλοιπο μπράτσο μέχρι την Λαμπεντούζα. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: κάνω ποδήλατο η καγιάκ 

#11 Τάσος Δικαστόπουλος - Grinder 
Γεννήθηκα το: 1966, Κάνω ιστϊοπλοία από: 2002, Είμαι στην ομάδα: 2 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: αγαπώ την θάλασσα και μου αρέσει να αγωνίζομαι. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: τo πρώτο μου Ράλυ Αιγαίου το 2011 όπου ήρθαμε 4οι! Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: παίζω τένις και κατεβαίνω τις χιονισμένες πλαγίες με snowboard 

#12 Άλκης Ρωμαίος - Grinder 
Γεννήθηκα το: 1983, Θέση στην ομάδα: Grinder, Κάνω ιστϊοπλοία από: 2004, Είμαι στην ομάδα: 2 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: θέλω να φτάνω εκεί που δεν πάνε οι πολλοί. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: δεν έχει έρθει ακόμα, την περιμένω! Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: έχω πάθος με την φωτογραφία και το θυληκό φύλλο 

#14 Πάνος Μωραίτης - Grinder / Sponsor 
Γεννήθηκα το: 1979, Κάνω ιστϊοπλοία από: το 1995 με ενα τεράστιο διαλλειμα πολλών ετών. Είμαι στην ομάδα: 1 χρόνο 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: λατρευω τη θάλασσα. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: η πρώτη μου εκκίνηση με το Optimum στον φετινό αγώνα της Υδρας 
Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: δουλεύω πυρετωδώς και ταξιδεύω 

#15 Γιώργος ISO Urlich Παναγιωτίδης - Trimmer / Grinder 
Γεννήθηκα το: 1973, Κάνω ιστϊοπλοία από: 2003, Είμαι στην ομάδα: 8 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: περιμένω την στιγμή που θα φωνάξω Yeeeeeeehaaaaaa!! 
Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: το 2011, πρώτοι στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανοιχτής Θαλάσσης IRC. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: βουτάω όσο πιο βαθειά μπορώ με scuba, κάνω σκί και ελεύθερη πτώση 

#16 Μάνος Στιβακτάκης - Trimmer / Grinder 
Γεννήθηκα το: 1967, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1985, Είμαι στην ομάδα: 11 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: λατρεύω την θάλασσα. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: σίγουρα το 2004 όταν σηκώσαμε την "κούπα" στο Rolex Middle Sea Race 
Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: προσπαθώ να κάνω forward loop με το windsurf 

#17 Antoine Drillias - Trimmer / Grinder 
Γεννήθηκα το: 1971, Κάνω ιστϊοπλοία από: τουριστικά 1996, αγωνιστικά 2007 Είμαι στην ομάδα: 3 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: οταν λιώνουν τα χιόνια, καταλήγουν στη θάλασσα! Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: η κατάκτηση 1ης θέσης στο Πανελλήνιο του 2011. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: έχω πάθος με το snowboarding, το surfing και ό,τι άλλο ride υπάρχει 

#18 Αλέξης Χρυσοχοΐδης - Trimmer 
Γεννήθηκα το: 1973, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1989, Είμαι στην ομάδα: 10 χρόνια Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: μου αρέσει! 
Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: πρώτος το 2004 με το Optimum στον πιο ανταγωνιστικό αγώνα ανοιχτής θαλάσσης της Μεσογείου, το Rolex Middle Sea Race! Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: μένω σε καλή φυσική κατάσταση με το snowboard και το squash 

#19 Κώστας Μακρίδης - Trimmer 
Γεννήθηκα το: έτος που εφευρέθηκε το ψυγείο και είχαμε παγωμένες μπύρες 
Κάνω ιστϊοπλοία από: τότε που γεννήθηκα. Είμαι στην ομάδα: από τότε που ξεκίνησα τις παγωμένες μπύρες. Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: μετά τον τερματισμό έχει παγωμένες μπύρες. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: κάθε στιγμή που τερματίζω και πίνω παγωμένες μπύρες. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: ανοίγω καμμιά παγωμένη μπύρα 

#20 Πάτροκλος Ταχτατζής - Trimmer / Sailmaker 
Γεννήθηκα το: 1979, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1998, Είμαι στην ομάδα: 1 χρόνο 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: είναι από τα πιο δύσκολα και ανταγωνιστικά αθλήματα. Συνδυάζει μυαλό, δύναμη, αντοχή ομαδικότητα και πολλές φορές καλή παρέα. 
Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: όταν είδα την νέα μαϊστρα μας τελευταίας τεχνολογίας από την Quantum Sails να ανεβαίνει για πρώτη φορά. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: ασχολούμαι με ποδήλατο δρόμου και snowboard 

#21 Γεράσιμος Πετράτος - Main Trimmer 
Γεννήθηκα το: 1966, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1986, Είμαι στην ομάδα: 6 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: μετά από 25 χρόνια δεν έχω βρεί ακόμα τον λόγο. Σκοπεύω να τον ψάξω τουλάχιστον άλλα τόσα. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: 25 μίλια ταχύτητα στο Ράλυ Αιγαίου και ο Περικλής στο τιμόνι να χάνει από το οπτικό του πεδίο ολόκληρα νησιά! Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: κατεβαίνω στο λιμάνι και φτιάχνω την βάρκα μου τον Don Quixote 

#22 Λάμπρος Νάκης - Main Trimmer 
Γεννήθηκα το: 1977, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1988, Είμαι στην ομάδα: 6 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: είναι για μένα τρόπος ζωής. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: το broach που έζησα με 7 μποφόρ στο παγκόσμιο. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: κάνω παιδιά :) 

#23 Μάνος Ρούδας - Navigator / Afterguard 
Γεννήθηκα το: 1969, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1990, Είμαι στην ομάδα: 9 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: με συνεπαίρνει όσο τίποτε άλλο, ακόμα και με το πιο μικρό βαρκάκι. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: κάθε στιγμή που είμαστε παρέα με την ομάδα, στα εύκολα και στα δύσκολα. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: βλέπω ιστιοπλοΐα! 

#24 Περικλής Λιβάς - Skipper / Helmsman 
Γεννήθηκα το: 1965, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1973, Είμαι στην ομάδα: 19 χρόνια 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: από 6 χρονών μαρμάρωνα όταν έβλεπα οτιδήποτε πλεούμενο με πανί να γλυστρά αθόρυβα στη θάλασσα. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: Η δημιουργία της! Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: Μεγαλώνω τα παιδιά μου αλλά και πολλές δραστηριότητες στην θάλασσα και στο βουνό 

#25 Νίκος Λάζος - Tactician / Watch Captain 
Γεννήθηκα το: 1967, Κάνω ιστϊοπλοία από: 1977, Είμαι στην ομάδα: από την αρχή. 
Κάνω ιστϊοπλοία γιατί: δεν με χωρά η στεριά και αγάπω τον αέρα και την θάλασσα και την μεταβλητότητα τους. Η μεγαλύτερη μου στιγμή με την ομάδα: νίκη στο Rolex Middle Sea Race το 2004. Όταν δεν κάνω ιστϊοπλοία: ασχολούμε με την οικογένεια μου, εργάζομαι και το χειμώνα κάνω σκι βουνού

Συστήσετε μας το σκάφος. 
Είναι σχεδιασμένο από τον φημισμένο Νεοζηλανδό ναυπηγό σχεδιαστή Bruce Farr και ναυπηγημένο στην Carroll Marine, USA. Είναι το Hull no2 (2000) από 7 Farr 52 One Design που χτίστηκαν την περίοδο 2000-2002, και αποτελεί εξέλιξη των παγκoσμίως επιτυχημένων κλάσεων Farr(Corel) 45OD, Farr 40OD, Farr(Mumm) 30OD επηρεασμένο από το Whitbread Round the world Race 1997-98.
To OPTIMUM 3 είναι το “ex-Chessie Racing” του George Collins, του τελευταίου ιδιώτη ιδιοκτήτη που συμμετείχε στο Volvo Ocean Race (τότε Whitbread) 1997-98 με το W60 “Chessie Racing” για όσους το θυμούνται. Είναι κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ανθρακονήματα(carbon), και είναι ένα καθαρό all round σκάφος, δηλαδή αποδίδει σε όλες τις πλεύσεις και εντάσεις ανέμου ομοιόμορφα. Είναι πολύ user-friendly για το πλήρωμα όπως και όλα τα Οne Design του Farr καθώς το deck layout είναι αποτέλεσμα μελέτης και εφαρμογής των καλύτερων επαγγελματιών ιστιοπλόων. 
Easy & simple is fast! Αυτό που μας προκαλεί δέος κάθε φορά και δεν μπορούμε να συνηθίσουμε είναι οι απίστευτες δυνάμεις που δημιουργούνται από την Μαϊστρα (105τμ), φλόκους (65τμ) και μπαλόνια (250τμ). Το νιώθεις κάθε φορά που πέρνεις βαρδάρι στα όρτσα και φορτώνεις εντάσεις που αγγίζουν τους 10 τόνους! Μα κυρίως το νιώθεις στο χέρι καθώς καμία εργασία τριμαρίσματος δεν γίνεται χωρίς να βάλεις φουλ βόλτες στο βίντζι και grinders στα 2 pedestal πάνω από τα 6-7 μίλια ένταση ανέμου! 
Η πότζα στα 20 μίλια ένταση θέλει 4 πολύ πρόθυμους grinders! Είναι όμως τόσο έντονες οι συγκινήσεις που σου χαρίζει ένα τόσο overpowered σκάφος που σε ανταμοίβει για τον ιδρώτα που ρίχνεις. Νάμαστε καλά να το χαιρόμαστε. 

Πόσο δύσκολο, και οικονομικά αλλά και προσωπικά, είναι να διατηρήσεις και να συντηρήσεις μια τέτοια προσπάθεια; Πως τα καταφέρνετε; Χορηγοί; 
Κοιτάξτε, εάν το drive μας δεν ήταν το πάθος μας για την αγωνιστική ιστιοπλοϊα τύπου Στέλιου Μπόνα θα ήταν απλά αδύνατο. Επίσης μας βοηθά το γεγονός ότι είμαστε δύο και μοιραζόμαστε κόστος, κόπο, και χρόνο. Μα το πιο καθοριστικό είναι οι αρχές της ομάδας σε σχέση με το πλήρωμα οι οποίες αφορούν όλους απο τον πλωριό μέχρι τον tactician και από τον ιδιοκτήτη μέχρι τον νεοεισερχόμενο στην ομάδα, χωρίς handicap «παλιού». 
Η βασική αρχή είναι να σεβόμαστε τον χρόνο του άλλου, καθώς όλοι ξοδεύουμε από τον ελευθερο μας χρόνο. Αν λοιπόν, πρόκειται να κάνουμε μια δουλειά, που σ’ αυτό το σκάφος χρειάζονται από δύο και πάνω πάντα, και πούμε στις 6μ.μ. και ο ένας πάει στην ώρα του και ο άλλος πάει στις 6:30, δεν υπάρχει σεβασμός και όλα γκρεμίζονται, τελεία και παύλα. Όλοι έχουμε και θα έχουμε δουλειές, οικογένειες, υποχρεώσεις, αλλά για να έχουμε την OPTIMUM ομάδα και να ξεδίνουμε πρέπει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο. Η δεύτερη βασική αρχή είναι ότι λειτουργούμε βάσει προγράμματος και μόνο. Το αργότερο τον Φεβρουάριο οριστικοποιούμε το πρόγραμμα αγώνων και προπονήσεων και δεσμευόμαστε ποιος μπορεί ποιον αγώνα και ποιοι αναπληρωματικοί. Το κολλάμε όλοι στο ψυγείο μας και αυτό είναι. Ετσι σκεφτόμαστε και λειτουργεί καλά. 
Αλλωστε και οι χορηγοί στους οποίους βασίζεται πλήρως οικονομικά η ομάδα μας, θέλουν προγραμματισμό και συνέπεια οπότε οργάνωση και προγραμματισμός είναι υπορεωτικά έτσι κι αλλιώς. Από το 1992 που επιτράπηκε από την ISAF η ιδιωτική διαφήμιση επί εκάστου σκάφους στους αγώνες και ορίστηκε το πλαίσιο κανόνων, είμασταν οι πρώτοι στην Ελλάδα που βρήκαμε χορηγό την UNISOFT για το κόκκινο ½ Τοn “DON QUIXOTE IV” που είχαμε τότε. Ακολούθησαν πολλοί και εξαίρετοι χορηγοί που συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της ΟPTIMUM ομάδας του σήμερα. PARKER, ΞΥΣΤΟ, ROCA, PETROGAZ, WASH & GO, EΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, SUPERFAST FERRIES, AEGEAN (OIL), WARTSILA, MARFIN EGNATIA BANK, ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, EKO, GARMIN και φέτος HOLMAN FENWICK WILLAN και ASPIDA MARITIME SECURITY. 
Για μας η συνετή διαχείριση, η σκληρή εθελοντική δουλειά από όλη την ομάδα στην συντήρηση και προετοιμασία του σκάφους και η ακατάπαυστη αναζήτηση χορηγών αποδίδει ακόμα και τώρα στα δύσκολα. Ελπίζουμε και στο μέλλον... 

Πως έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση τις επιλογές σας; 
Η διάρθρωση της ομάδας, η οργάνωση και ο προγραμματισμός μας επιτρέπει να συνεχίσουμε “business as usual” και μάλιστα το πρόγραμμα για φέτος έχει και ROLEX MIDDLE SEA RACE στη Μάλτα τον Οκτώβριο. Ολα τα παιδιά συμφώνησαν για το καλό της απόδοσης της ομάδας τα χρήματα των χορηγιών φέτος να διατεθούν μόνο για πανιά και εξοπλισμό και ο καθένας να καλύψει τα έξοδα διατροφής και διαμονής του όπου χρειάζεται. Ετσι σημειώνεται ρεκόρ κρατήσεων στις 10 κουκέτες του OPTIMUM 3 στους προορισμούς Υδρας, Τζιάς, Χανίων, Μήλου και Μάλτας. Το ιδιο και στο φαγητό, π.χ. στη Τζιά που είχαμε νοικιάσει και 2 δωμάτια με κουζινάκια στις «ΛΕΥΚΕΣ» έγινε σούπερ μακαρονοσαλατοποτοβραδιά για τους 15 μας με κόστος 40 Ευρώ. Είπαμε, όποιος έχει ξεκάθαρο drive θα βρεί λύσεις.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας; Αγώνες στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό; 
Να εξαντλήσουμε καθε δυνατότητα αύξησης της ταχύτητας του OPTIMUM 3. Προχωρήσαμε σε square top Μαϊστρα, μεγαλύτερες τζένοες (στο απόλυτο όριο) και προγραμματίζουμε μεγαλύτερα μπαλόνια. Αυτό το πλάνο εξελίσεται κατά τον καλύτερο τρόπο και πέρα από κάθε προσδοκία με την αλλαγή που κάναμε από Banks Sails Italy σε Quantum Sails Greece και την δουλειά που έγινε όλο τον χειμώνα. H ποιότητα, υποστήριξη και το service, αλλά και η συνεχής ενημέρωση για τις εξελίξεις διεθνώς ήταν για μας ζητούμενο. Η συνεργασία μας με τον Πάτροκλο και Γιάννη Ταχτατζή (Quantum Greece) το μετέτρεψε σε δεδομένο. 
Η συμμετοχή σε αγώνες στην Ελλάδα είναι προσιτή με σχετικές χορηγίες. Το ζητούμενο είναι να βρούμε εκείνο τον χορηγό που θα υποστηρίξει την συμμετοχή της ομάδας σε περισσότερους αγώνες μεγάλων αποστάσεων στο εξωτερικό, ιδανικά Fastnet, Sydney-Hobart, Transantlantic, ή/και Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Και μια και ρωτάτε, το όνειρο παραμένει και λέγεται, Volvo Ocean Race. Το αδιάκοπο lobbying που έχουμε κάνει απέδωσε. Οι επόμενες 2 διοργανώσεις του κορυφαίου αγώνα γύρω από τον κόσμο θα γίνει με σκάφη One Design του Bruce Farr! Τυχαίο; Δεν νομίζουμε...

Σκέψεις για επόμενο σκάφος; Ποιο θα είναι; 
Μα φυσικά VO65, hull No2! 

Είσαστε από τις λίγες ομάδες στην Ελλάδα που συστηματικά δουλεύετε την προβολή σας και μάλιστα με media team δικό σας μέσα από το πλήρωμα, σωστά; 
Οι καιροί αλλάζουν, ο τρόπος επικοινωνίας και διαφήμισης αλλάζει επίσης. To internet, τα social media facebook-twitter-youtube κλπ κερδίζουν έδαφος ραγδαία. Η δημιουργικότητα απελευθερώνεται και με μικρό κόστος μπορείς να κάνεις απίστευτα πράγματα. 
Στην OPTIMUM ομάδα «οι νέοι» εκτός από ωραίοι, παίζουν και την τεχνολογία στα δάκτυλα. Μπείτε στο www.optimumsailing.gr ή/και κάντε “like” την σελίδα μας στο www.facebook.com/teamoptimum και δεν θα το μετανιώσετε. Είναι από ενημερωτικό και ενδιαφέρον έως διασκεδαστικό. Καλές στιγμές σε όλους. 
Ευχαριστούμε για την OPTIMUM φιλοξενία στην istioselida.com!
Οι Νίκος Λάζος & Περικλής Λιβάς μας παρουσιάζουν το Optimum Yacht Racing Team Οι Νίκος Λάζος & Περικλής Λιβάς μας παρουσιάζουν το Optimum Yacht Racing Team Reviewed by Panos Douros on Friday, July 13, 2012 Rating: 5

2 comments:

  1. Η κατηγορία για «καβαλημένα καλάμια» της ομάδας του 1994 – 2001 έχει μία ιδιαίτερη σημασία όταν προέρχεται από τον «Άρχοντα της Ανοικτής Θάλασσας» - όπως άλλωστε είχε παρουσιασθεί σε συνέντευξη της εποχής, σίγουρα όμως και σε συνδυασμό με την αναφορά στα θέματα «αρχών» καταδεικνύει τόσο ότι οι καταπραϋντικές ιδιότητες της θάλασσας και του χρόνου δεν λειτούργησαν στη συγκεκριμένη περίπτωση, όσο και ότι ουδέποτε έγινε κατανοητή η άλλη πλευρά ... στον καιρό!

    Σπύρος από την ομάδα του 1996 - 2001

    ReplyDelete
  2. Cancun Yacht Charters takes pride in making your yacht rental experience in Cancun personal and unforgettable. Our yachts vary immensely in size, style and function. Our inventory consist of scuba yachts, fishing yachts, luxury yachts, catamarans, and sailing yachts available for charter ranging from 40’ to over 100’ and we strive to make every crewed cancun yacht event uniquely different, covering all the details of your boating experience. Yachting with us means 5-Star Service, bi-lingual valet, catered food and your choice of beverages, customized itineraries and a healthy combination of travel options. Our certified and licensed Captains look forward to delivering you to your destination while a crew caters to your every need during your personal luxury yacht charter. We take satisfaction in exceeding every clients’ expectations and look forward to helping you plan your dream getaway with us. Cancun Yacht Charters

    ReplyDelete

istioselida.com. Powered by Blogger.