Θανάσης Μπαξεβάνης: φέτος ήταν η χρονιά του με το Baximus - Engaia και όχι μόνο...

Συνέντευξη καιρό είχαμε να αναρτήσουμε, επανερχόμαστε με μια νέα κουβέντα με τον Θανάση Μπαξεβάνη που μας παρουσιάζει την αγωνιστική του ομάδα, τη σχολή ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης που έχει στη Θεσσαλονίκη, αλλά μας μιλά και για διάφορα άλλα πράγματα του χώρου. 
Το μοτίβο των ερωτήσεων μας είναι λίγο πολύ το γνωστό που έχουμε μέχρι τώρα χρησιμοποιήσει στις περισσότερες συνεντεύξεις μας και δυστυχώς λόγω απόστασης η 'κουβέντα' έγινε ηλεκτρονικά.
Οι πρώτες σκέψεις για μια παρουσίαση της δουλειάς του Θανάση έγιναν τον Αύγουστο κατά τη διάρκεια της Aegean Regatta σε ένα παραδοσιακό καφενείο στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Ευκαιρία να γίνει μια κουβέντα live κατά τη διάρκεια του αγώνα ή κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος δεν προέκυψε, μετά προέκυψε το Rolex Middle Sea Race για τον Θανάση που συμμετείχε με την ομάδα Optimum 3 - Aspida και τελικά πριν από μερικές μέρες τα καταφέραμε. 
Διαβάστε τα όσα μας είπε ο Θανάσης και θα προσπαθήσουμε να συνεχίσουμε τις συνεντεύξεις μας πιο εντατικά και μάλιστα με ομάδες ή αθλητές από τη Θεσσαλονίκη που μέχρι τώρα την είχαμε λίγο παραγνωρισμένη τουλάχιστον στην ανοικτή θάλασσα.
Istioselida: Πως ξεκίνησες την ιστιοπλοΐα, υπήρξε κάποιος που σε ώθησε, και σε ποιον όμιλο; Ποια χρονιά ξεκίνησες και πόσο χρόνο αφιερώνεις; Το κάνεις επαγγελματικά ή μόνο ως χόμπι; 
Θανάσης: Ξεκίνησα την ιστιοπλοΐα από μία σύμπτωση στον Όμιλο Φίλων Θαλάσσης στη Θεσσαλονίκη. Μια τριμελής παρέα πιτσιρικάδων εντυπωσιάστηκε με την πρώτη οπτική επαφή με το optimist, δεδομένου πως μοναδικό μας παιδικό ενδιαφέρον τότε ήταν το ποδόσφαιρο και τα παιχνίδια της αλάνας. Μπήκαμε εντελώς τυχαία στις εγκαταστάσεις του ομίλου και εγώ δεν ξαναβγήκα ποτέ. 
Τα πρώτα αρμενίσματα που έκανα ήταν την άνοιξη του 1975 στα optimist. Συνέχισα στην εφηβική ηλικία σε lightning, 420 και για λίγο στα 470. Τις βάσεις για ότι επακολούθησε τις έβαλα στα 17 στα FINN. 
Μνημονεύω με ευγνωμοσύνη τον προπονητή μου τότε Νίκο Κιουρτζή που με έσπρωξε στη σκληρή δουλειά και τον Γιώργο Μπαλάφα φοιτητή τότε στη Θεσσαλονίκη και φίλο για την πολύπλευρη βοήθεια που μου προσέφερε. 
Είτε ως αθλητής, είτε αργότερα ως προπονητής, αφιέρωσα όλο μου τον χρόνο και την ενέργεια θέλοντας να δημιουργήσω κάτι καλό. Δεν θυμάμαι κάποια μέρα να αφιέρωσα λιγότερες από 7-8 ώρες προσπάθειας και το σημαντικότερο χωρίς διαλείμματα και κενά μέχρι και σήμερα. 
Το διάστημα 1985-1995 ασχολήθηκα ως προπονητής σε ομίλους της Θεσσαλονίκης και από το 1992 και μετά ξεκίνησα την επαγγελματική μου ενασχόληση με την ιστιοπλοΐα ανοιχτής θάλασσας. Ένα καλό σχολείο για πολλούς ιστιοπλόους της γενιάς μου ήταν η παρουσία του Ηλία Καρώνη και οι γνώσεις που λάβαμε από αυτόν.

Istioselida: 
Γιατί κάνεις ιστιοπλοΐα; Τι σου προσφέρει; 
Θανάσης: Κάνω ιστιοπλοΐα γιατί θέλω να προσφέρω σε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορέσω την ευκαιρία να γνωρίσουν πολύπλευρα έναν όμορφο και διαφορετικό κόσμο γεμάτο εικόνες, παραστάσεις, βιώματα, δυνατές φιλίες, χρώματα και παιχνίδια της φύσης, δοκιμασίες με τον αέρα και τη θάλασσα που σε ωριμάζουν ως άνθρωπο και διαμορφώνουν χαρακτήρες, ανθρώπους που καλούνται να συνδυάζουν ταυτόχρονα πολλά δεδομένα και να αποφασίζουν στο δευτερόλεπτο. 
Και ανταμείβομαι όταν τους βλέπω να ανταποκρίνονται σε αυτές τις προκλήσεις, να ζητούν περισσότερες γνώσεις και ευκαιρίες, να αρμενίζουν σκάφη, είτε ως ναυλωτές, είτε ως αθλητές, συμμετέχοντας σε αγώνες ή σε ταξίδια αναψυχής. 
Πάρα πολλοί έχουν γίνει ιδιοκτήτες σκαφών δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα σε ακόμα περισσότερους να γνωρίσουν αυτό το υπέροχο άθλημα. Βλέπετε πόσο μεταδοτική νόσος είναι;

Istioselida: Ο μεγαλύτερος θρίαμβος; 

Θανάσης: θα απαντούσα ίσως προβάλλοντας κάποια αθλητική μου διάκριση, αν μου υποβάλλατε αυτή την ερώτηση σε μικρότερη ηλικία. Τώρα ξέρω πως όλα όσα έκανα και κάνω βοηθούν πολλούς ανθρώπους να ασχοληθούν με την ιστιοπλοΐα και να κάνουν μέρος της ζωής τους αυτή την ενασχόληση, δίνοντας απαντήσεις και λύσεις σε φάσεις εσωτερικής αναζήτησης. 
Και το σημαντικότερο όλων, πως όπου βρεθώ, βρίσκω φίλους και γνωστούς να με αντιμετωπίζουν με χαμόγελο, έχοντας κάτι κοινό να μοιραστώ μαζί τους, γιατί νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο. Υπάρχει μεγαλύτερος θρίαμβος; 

Istioselida: Η μεγαλύτερη απογοήτευση;
Θανάσης: Πάντα θα υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι σε όλους τους χώρους που λειτουργούν εγωιστικά και με ιδιοτέλεια κάποιες φορές, με αποτέλεσμα να καταστρέφουν δημιουργίες ετών.
Στην ιστιοπλοΐα τέτοιοι χώροι εκ των πραγμάτων είναι οι όμιλοι των οποίων η οργάνωση και φιλοσοφία, δυστυχώς δε μπορεί να αποτρέψει τέτοια φαινόμενα. Για αυτό και στην ιστορία κάθε ομίλου παρατηρούμε στιγμές κορύφωσης και ανυποληψίας να επαναλαμβάνονται συνεχώς. 
Αντίθετα από τις προσδοκίες όλων μας για σταθερή πορεία ανάπτυξης, βελτίωσης και προόδου. Έζησα πολλά χρόνια μέσα σε ομίλους και βίωσα με τη σειρά μου μεγάλες απογοητεύσεις. Δεν θέλω να αναφερθώ σε κάποια, γιατί από τη φύση μου είμαι άνθρωπος που κοιτά μπροστά, χωρίς εκδικητικές τάσεις ή όρεξη για μοιρολόγια. Ίσως με τέτοιες διαδικασίες γινόμαστε πιο δυνατοί.
Βασική προϋπόθεση όμως είναι να μην τα παρατάμε, να μένουμε στον χώρο που αγαπάμε και να βρίσκουμε τον τρόπο που μας ταιριάζει για να προσφέρουμε.

Istioselida: 
Ποιος είναι ο ιστιοπλοϊκός σου ήρωας;
Θανάσης: Στα αθλητικά μου χρόνια δεν ένοιωσα την ανάγκη να έχω στην άκρη του μυαλού μου κάποιο είδωλο. Ίσως γιατί η δυναμική και η ιστιοπλοϊκή ιστορία του ομίλου μου δεν προσέφερε τέτοιες επιλογές σε κάποιο νέο ιστιοπλόο. Έτσι προσπαθούσα να προοδεύω έχοντας πάντα στο μυαλό μου ότι «πάντα υπάρχει ένας καλός μέχρι να βρεθεί ο καλύτερος». Βλέπετε στα χρόνια από το 1980 έως το 1986 που ασχολήθηκα εντατικά αγωνιζόντουσαν όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής και δεν είχα άλλα περιθώρια. 
Μεγαλώνοντας γνώρισα από κοντά έναν άνθρωπο πραγματικό κόσμημα για τη ιστιοπλοΐα της χώρας μας. Τον Νότη Μπατσή. Πιστέψτε με πως δεν έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου έναν άνθρωπο που να συγκεντρώνει την καθολική αποδοχή του συνόλου, τόσο ως ιστιοπλόος, όσο και ως ποιότητα ανθρώπου. Δεν υπάρχει ιστιοπλόος που ζήτησε συμβουλή ή βοήθεια και δεν την πήρε παρατώντας προσωπικές του ασχολίες και χωρίς να ζητήσει ποτέ το παραμικρό αντάλλαγμα. Αυτός μάλιστα. Είναι παράδειγμα για όλους και ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά.

Istioselida: Ποιος είναι ο αγαπημένος σου τύπος σκάφους;
Θανάσης: Θα έδινα πολλά να βρεθώ λίγες ώρες πάνω σε ένα από τα σκάφη που συμμετέχουν στο VOLVO OCEAN RACE. Τα θεωρώ ιδιαίτερα πλήρη σαν «πακέτο», για τον σκοπό που δημιουργήθηκαν και μπορούν να σου προσφέρουν τις πιο συγκλονιστικές στιγμές πλεύσης.

Istioselida: Ποιο είναι το γρηγορότερο που έχεις πάει με ιστιοπλοϊκό; 
Θανάσης: Πριν αρκετά χρόνια ταξιδεύοντας από Κωνσταντινούπολη για Θεσσαλονίκη με το νέο τότε σκάφος της φίλης μου Χριστίνας Φιλίππου, το EΛΛΗΝΙΣ, χωρίς να πιέσουμε ζήσαμε με φίλους επί ώρες συνεχόμενα ταχύτητες μεταξύ 16-22 κόμβων. Ήταν εντυπωσιακό για τα σκάφη εκείνης της εποχής με πόση ευκολία γινόταν.

Istioselida: Τι είδους αγώνες προτιμάς και γιατί; Match Race, Fleet Race, offshore, όρτσα-πρύμα κτλ.
Θανάσης: Όλα είναι τέλεια, φθάνει να γνωρίζεις τι περιμένεις από το καθένα. Το match race δυστυχώς στη Θεσσαλονίκη πέρα από 3-4 διοργανώσεις που κάναμε στο παρελθόν, δεν το έχω ζήσει ιδιαίτερα. Αλλά η αμεσότητα και τα γρήγορα αντανακλαστικά που απαιτεί με συγκινούν. 
Τα όρτσα πρίμα είναι ο πιο τίμιος αγώνας. Ότι αξίζεις θα το εισπράξεις σαν αποτέλεσμα. Αρκεί να συμμετέχουν σκάφη one design ή κοντινών επιδόσεων κάτι που δεν έχουμε στην Ελλάδα. Ένας offshore μεγάλης απόστασης όπως το ROLEX MIDDLE SEA RACE που συμμετείχαμε πρόσφατα με το OPTIMUM 3-ASPIDA, τώρα πια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση.

Istioselida: Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχεις αντιμετωπίσει ως τώρα; 
Θανάσης: Όταν το 2002 αποχώρησα κάτω από άσχημες συνθήκες από τη σχολή ιστιοπλοΐας του ΝΟΘ και πιέστηκα σε σύντομο χρονικό διάστημα, να δημιουργήσω την δική μου ιδιωτική σχολή ιστιοπλοΐας. Εκ του αποτελέσματος αισθάνομαι ιδιαίτερα δικαιωμένος και περήφανος για ότι πετύχαμε μαζί με τους συνεργάτες μου.

Istioselida: Έχεις φοβηθεί πότε στη θάλασσα; 
Θανάσης: Τη θάλασσα ποτέ δεν την αντιμετώπισα με φόβο, αλλά με δέος. Το δέος συμπεριλαμβάνει και τον σεβασμό για κάτι που είναι ιδιαίτερα πιο ισχυρό από σένα, το οποίο αν δεν προκαλέσεις με ιδιαίτερο θράσος, δεν έχεις λόγο να φοβάσαι. Προφανώς κάθε φορά που στη θάλασσα φθάνεις στο όριο των δυνατοτήτων και γνώσεων που διαθέτεις, αναγκαστικά θα πρέπει να κάνεις μια υπέρβαση, γιατί εκεί μέσα δεν μπορείς να σταματήσεις ή να κάνεις πίσω. Κάθε υπέρβαση όμως ανεβάζει και το επίπεδό σου.

Istioselida: Περιέγραψε μας την εμπειρία από το RMSR με το Optimum 3 - Aspida. 
Θανάσης: Θα χρειαζόμουν πολλές σελίδες για να συμπεριλάβω όλες τις εικόνες που αποκόμισα. Ήταν η τρίτη φορά που σαν μέλος αυτής της ομάδας συμμετείχα στο MIDDLE SEA RACE. 
Ο αγώνας σαν απόσταση, η περιοχή, ο ανταγωνισμός, οι ευμετάβλητες καιρικές συνθήκες, οι καταιγίδες που κρέμονται στον ορίζοντα, οι μέρες και νύχτες που περνούν πάνω σε ένα σκάφος, τα μέλη της ομάδας που σκίζονται για να εκτελέσουν ότι τους ζητηθεί ανά πάσα στιγμή, ο τρόπος που βοηθά και συμπαραστέκεται ο ένας στον άλλο, η οργάνωση της λειτουργίας του πληρώματος, η πειθαρχία, η προσήλωση όλων στο πλάνο και στο στόχο, το φαγητό που το αναμένεις σαν λιχουδιά ενώ στην καθημερινότητα ούτε που θα το άγγιζες και τα χαμόγελα ικανοποίησης όλων στη γραμμή τερματισμού, αν μάλιστα συνδυάζεται με την αναγγελία ενός καλού αποτελέσματος. 
Τέλος η ικανοποίηση όταν διαπιστώνεις πόσες εκατοντάδες φίλοι ιστιοπλόοι, παρακολουθούν καθημερινά από τον υπολογιστή τους την προσπάθεια της ομάδας και η μόνιμη ερώτηση στο πουθενά: «εμείς σαν Ελλάδα που έχουμε τις καλύτερες προϋποθέσεις για τέτοιες διοργανώσεις, γιατί μόνιμα πρέπει να θαυμάζουμε τους άλλους που τα καταφέρνουν;»

Istioselida: Γίνεται μια προσπάθεια να αναδιοργανωθούν λίγο οι αγώνες στην Ελλάδα και κυρίως (ιδανικό σενάριο) να τρέχουμε όλοι με ένα σύστημα. Πως το βλέπεις αυτό; 
Θανάσης: Πολύ θετικά. Δεν έχουμε την πολυτέλεια του τεράστιου αριθμητικά στόλου για να τον τεμαχίζουμε σε διαφορετικά συστήματα ισοζυγισμού. Μακάρι να τρέχουμε κάτω από ένα σύστημα όλοι μαζί σε ένα μεγάλο στόλο που να δίνει την δυνατότητα του διαχωρισμού σε κλάσεις (σκάφη κοντινών δυνατοτήτων).

Istioselida: Υπάρχει κόντρα μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης... στη θάλασσα;
Θανάσης: Στο καθαρά αθλητικό μέρος (τρίγωνο) θα έλεγα πως οι αθλητές εκτός κέντρου έχουν μικρότερη πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων και η ενημέρωσή τους είναι ελλιπής, οπότε μοιραία αισθάνονται πιο αδικημένοι. Δεν νομίζω ότι είναι θέμα κόντρας, όσο να αισθάνονται όλοι ότι συμμετέχουν στο άθλημα και κάνουν την προσπάθεια τους επί ίσοις όροις. Δεν είναι μόνο το τι γίνεται, είναι και τι φαίνεται.
Στην ανοιχτή θάλασσα δεδομένου πως τα πάντα βασίζονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, κανείς δεν έχει να περιμένει κάτι από κανέναν και το αποτέλεσμα είναι πιο αντιπροσωπευτικό. Καμία κόντρα. Συναντιόμαστε όλοι σε κάποιες διοργανώσεις του καλοκαιριού, είμαστε φίλοι από παλιά και έντιμα κάνουμε ο καθένας την προσπάθειά του, με τα μέσα που διαθέτουμε και περνάμε καλά πίνοντας τον καφέ και την μπύρα μας όλοι μαζί πριν και μετά τον αγώνα. Και αν καμιά φορά καυγαδίζουμε αντιλαμβανόμαστε σύντομα γιατί ανακαλύφθηκε η μπύρα!

Istioselida: Πως προέκυψε η ομάδα και το όνομα; 
Θανάσης: Το BAXIMUS αποκτήθηκε ώστε να παρουσιάσουμε ως σχολή ιστιοπλοΐας ένα καλύτερο, πιο σύγχρονο και ανταγωνιστικό πρόσωπο. Να δοθεί η ευκαιρία στους νέους ιστιοπλόους που ξεπετιούνται από τις πρωτοβάθμιες σχολές ιστιοπλοΐας ανοιχτής θάλασσας, να εκπαιδευθούν πάνω σε ένα σύγχρονο σκάφος και να συμμετέχουν στους πρώτους αγώνες της ιστιοπλοϊκής τους διαδρομής με αξιοπρέπεια. 
Συνεπώς δεν υπάρχει ένα μόνιμο πλήρωμα, αλλά σε κάθε διοργάνωση συμμετέχουμε με διαφορετική ομάδα. Το μόνο κοινό είναι ότι όλοι όσοι συμμετέχουν έχουν εκπαιδευθεί με κοινό τρόπο και μέθοδο, οπότε όταν έρθει η ώρα, μπολιάζονται και προσαρμόζονται άνετα στις απαιτήσεις του σκάφους και του αγώνα.
Το όνομα είναι ένας συνδυασμός από τα παρακάτω: θέλαμε ένα όνομα από την Ελληνική ή Ρωμαϊκή ιστορία, να συνδυάζει μέσα του το γράμμα Χ, χωρίς να παραπέμπει στο όνομά μου (όπως πρότειναν αρκετοί φίλοι) και να προϊδεάζει για το ομαδικό πνεύμα που επικρατεί. Το «BAXIMUS» είναι ο συνδυασμός του MAXIMOS (Ρωμαίος στρατηγός και ο στρατός του), παραφρασμένο τελικά με το δικό μου χωρίς να μου είναι ενοχλητικό για την ύπαρξη του Χ. Μας άρεσε όλους και το αγαπήσαμε από την πρώτη στιγμή.

Istioselida: Πόσα χρόνια υπάρχει η ομάδα; Δώσε μας ένα σύντομο βιογραφικό (χρονολογίες, σκάφη, και άνθρωποι κλειδιά του παρελθόντος). 
Θανάσης: Το σκάφος αποκτήθηκε τον Ιούνιο του 2007 και πήρε τη θέση του ΙΜΧ-38 «ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ», που κατέληξε στον Π.Ο.Ι.Α.Θ. και συνεχίζει να παράγει νέους ιστιοπλόους. 
Αναλυτικότερα η αρχή έγινε με το «ΝΕΜΕΑ» (1992-1994) και η συνέχεια με το «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» (1994-1996), αμφότερα παλιά πλέον 42άρια αγωνιστικά σκάφη. Από το 1997 έως το 2002 λειτουργούσαμε με σκάφη που μας διέθεταν οι ιδιοκτήτες τους και συμμετείχαμε σε προπονήσεις και αγώνες (ΕΛΛΗΝΙS, EQUINOX, TUTTI FRUTTI). 
Από το 2003 αποκτήσαμε το συγκεκριμένο ΙΜΧ-38 (TUTTI FRUTTI) και το μετονομάσαμε σε «ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ». Από το 2007 ξεκίνησε η εποχή του «BAXIMUS», ενός Χ-35. Άνθρωποι κλειδιά που μας συμπαραστάθηκαν σε όλες αυτές τις περιόδους ο Βασίλης Χατζησταματίου, η Χριστίνα Φιλίππου, ο Κώστας Νικολαϊδης και ο Μάκης Κοντογούρης. 
Ιδιαίτερα θα ήθελα να σταθώ στη βοήθεια που δέχθηκα από τον Γιώργο Έρτσο και ειδικά στον Άλφη Γεωργιάδη στην απόκτηση του «BAXIMUS».

Istioselida: Ποιες είναι οι σημαντικότερες διακρίσεις της ομάδας; Φέτος το καλοκαίρι τα σαρώσατε όλα στο IRC. 
Θανάσης: Σημαντικότερες επιτυχίες είναι: 
2007 1οι στην AEGEAN REGATTA (ORCi), 
2009 1οι στην AEGEAN REGATTA (IRC), 
2010 1οι στη ΔΙΕΒΑ (IRC),
2011 2οι στην AEGEAN REGATTA (IRC) και 
2012 1οι στην ΔΙΕΒΑ (ORCi και IRC), 1οι στην AEGEAN REGATTA στο IRC και 1οι στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ πάλι στο IRC.
Αξίζει να σημειωθεί πως αυτές οι διακρίσεις, αλλά και άλλα καλά πλασαρίσματα και συμμετοχές, κατακτήθηκαν με αντίστοιχα διαφορετικές ομάδες, όλες αποτελούμενες από μαθητές της σχολής μας. Σε όλα αυτά τα παιδιά αξίζουν συγχαρητήρια για την προσφορά τους. Να είναι καλά όπου και όπως πλέον συνεχίζουν να κάνουν ιστιοπλοΐα.

Istioselida: Σύστησε μας το σκάφος.
Θανάσης: Το σκάφος μας είναι ένα Χ-35 one design της X-Yachts. Συμμετέχουμε στην κατηγορία IRC και όταν δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα στην ORCi. Ομάδα ενίοτε αποτελείται από 8 άτομα και συμμετέχουμε σε όλους τους αγώνες που διοργανώνονται στο Θερμαϊκό κόλπο από τους ομίλους της πόλης μας, στο Κύπελλο Σποράδων του Ι.Ο.Β.Α.Θ., στη Δ.Ι.Ε.Β.Α., στην AEGEAN REGATTA και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα όποτε διεξάγεται σε περιοχές που μας βολεύουν σαν απόσταση.

Istioselida: Πως κρίνετε το επίπεδο των αγώνων, και αγωνιστικά αλλά και οργανωτικά, στην Ελλάδα; 
Θανάσης: Έχουμε ακριβώς ότι ανταποκρίνεται στα θέλω μας. Αν αποφασίσουμε να βελτιώσουμε το επίπεδό τότε είμαι σίγουρος πως υπάρχουν οι άνθρωποι για να το πράξουν και να το βελτιώνουν διαρκώς. Διαθέτουμε ως χώρα ικανότατους ιστιοπλόους, στελέχη καταρτισμένα και εθνική αρχή που δείχνει να θέλει, αλλά ενδεχομένως έχει περιορισμένο οπλοστάσιο και ομίλους που μια είναι στα καλά τους και μια στα τάρταρα. 
Ο συνδυασμός αυτός άλλοτε φέρνει ικανοποιητικά αποτελέσματα και άλλοτε όχι. Το κακό είναι η έλλειψη οράματος, ολοκληρωμένου πλάνου υλοποίησης και συνέπειας στην πραγματοποίηση του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είναι άσχημα, αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλά περιθώρια. Μακάρι κάποτε να μπορέσουμε να δουλέψουμε συλλογικά για το καλό της ιστιοπλοΐας.

Istioselida: Πόσο δύσκολο, και οικονομικά αλλά και προσωπικά, είναι να διατηρήσεις και να συντηρήσεις μια τέτοια προσπάθεια; Πως τα καταφέρνετε; Χορηγοί; 
Θανάσης: Είναι πάρα πολύ δύσκολο αν λάβεις υπόψη το κόστος για να το πραγματοποιήσεις και να το διατηρήσεις. Ευτυχώς η προσπάθεια αυτή έτυχε της χορηγικής υποστήριξης από την ALPHABANK (2007-2009) και της ENGAIA (2012-2013). Το οικονομικό σκέλος μιας χορηγίας μας βοήθησε να ανανεώσουμε κάποια από τα πανιά μας και να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί στο μέτρο των δυνατοτήτων μας ως ομάδα.

Istioselida: Πως έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση τις επιλογές σας;
Θανάσης: Στεναχωριέμαι που διαπιστώνω πως έχω ένα από τα πιο καινούργια σκάφη του αγωνιστικού στόλου (2007) και θα παραμείνει με αυτή την ιδιότητα για αρκετά χρόνια ακόμα. Άρα δεν υπάρχει εξέλιξη. Απλά συντήρηση και για τους περισσότερους οπισθοχώρηση. 
Είμαστε μέρος της κρίσης, αλλά τελικά και από τους πλέον τυχερούς που μπορούν ακόμα να απολαμβάνουν σπουδαίες θαλασσινές στιγμές, όταν γύρω μας καταρρέουν όλα. Εύχομαι να μπούμε σύντομα σε καλύτερους δρόμους και παράλληλα με την κοινωνία να επανακάμψει και η ιστιοπλοΐα.

Istioselida: Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας; Αγώνες στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό; 
Θανάσης: Δυστυχώς η σημερινή πραγματικότητα δεν επιτρέπει μακροπρόθεσμα πλάνα. Να είμαστε γεροί ώστε να επαναλάβουμε τους αγώνες και τις συγκινήσεις του φετινού καλοκαιριού και του χρόνου. Οι αγώνες στο εξωτερικό μάλλον είναι μακρινό όνειρο για μας.

Istioselida: Σκέψεις για επόμενο σκάφος; Ποιο θα είναι; 
Θανάσης: Προς το παρόν δεν υπάρχουν σκέψεις για κάποια αλλαγή. Δεν χρειάζεται και δεν είναι εφικτό. Άλλωστε υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ του τι θέλεις και του τι μπορείς να έχεις και παράλληλα να μπορείς να το συντηρείς αξιοπρεπώς. 

Ευχαριστούμε το Θανάση Μπαξεβάνη για το χρόνο που διέθεσε για να απαντήσει στις ερωτήσεις μας και ανανεώνουμε το ραντεβού μας με το Baximus για το επόμενο καλοκαίρι σε κάποια από τις πολλές διοργανώσεις που συμμετέχει.
Θανάσης Μπαξεβάνης: φέτος ήταν η χρονιά του με το Baximus - Engaia και όχι μόνο... Θανάσης Μπαξεβάνης: φέτος ήταν η χρονιά του με το Baximus - Engaia και όχι μόνο... Reviewed by Panos Douros on Thursday, December 06, 2012 Rating: 5

No comments:

istioselida.com. Powered by Blogger.